uttarajyotiṣa
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 178, col. 2.
uttara—jyotiṣa n.
N. of a country,
MBh.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 891.
uttarajyotiṣa (1.
u° + jyo°) n. N. pr. eines Landes
MBH. 2, 1193.
LIA. I, 553,
N. — Vgl. prāgjyotiṣa .
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 222, col. 1.
uttarajyotiṣa n.
N.pr. eines Landes.
Vācaspatyam
☞
p. 1095, col. 1.
uttarajyotiṣa pu0 pratīcīsthadeśabhede bhārate sa0 31 a0
nakulapratīcī vijaye . “kṛtsnaṃ pañcanadañcaiva tathaivāmara
parvatam . uttarajyotiṣañcaiva tathā divyakaṭaṃ puram .
dvārapālañca tarasā vaśe cakre mahādyutiḥ . rāmaṭhān
hārahuṇāśca pratīcyāścaiva ye nṛpāḥ” .
Index to the Names in the Mahābhārata
☞
p. 698, col. 2.
Uttarajyotiṣa, a city(?). § 285 (Nakula): II,
32,
1193 (in the west, conquered by Nakula).