uttamaśākha
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 177, col. 3.
ut-tama—śākha m.
N. of a region, (
g. gahādi,
Pāṇ. iv, 2, 138.)
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 888.
uttamaśākha (von
u° + śākhā) N. einer Gegend; davon
°śākhī́ya adj. gaṇa
gahādi zu
P. 4, 2, 138.
— Vgl. adhamaśākha .
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 221, col. 1.
*uttamaśākha m. und davon Adj. *°khīya gaṇa gahādi.
Vācaspatyam
☞
p. 1088, col. 2.
uttamaśākha pu0 uttamā utkṛṣṭā śākhā'sya . utṣṭakṛśāsve
drume gahā0 caturarthyāṃ cha . ūttamaśākhīya tatsanni-
hitādau tri0 .