utsukāya
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 152, col. 3.
Utsukāya, nom. A.
utsukāyate, to become un-
quiet &c.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 182, col. 2.
utsukāya Nom. Ā. utsukāyate, to become unquiet; to long for &c., (
g. bhṛśādi,
Pāṇ. iii, 1, 12),
Bhaṭṭ.