utkhāya
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 177, col. 2.
ut-khāya ind.p. having dug up
☞
p. 177, col. 2.
having torn out,
Ragh.;
Śiś. v, 59.
Vācaspatyam
☞
p. 1087, col. 2.
utkhāya avya0 ud + khana—lyap . utpāṭyetyarthe . “vaṅgā-
nutkhāya tarasā” raghuḥ pakṣe utkhanyetyapyatra .