utkaṇṭhitā
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 175, col. 3.
utkaṇṭhitā f. a woman longing after her absent husband or lover.
Śabdakalpadruma
☞
vol. 1,
p. 223.
utkaṇṭhitā , strī, (utkaṇṭhā sañjātāsyāḥ . utkaṇṭhā
+ itac + ṭāp .) svīyādināyikābhedaḥ . asyāḥ
lakṣaṇam .
“saṅketasthalaṃ prati bhartturanā-
gamanakāraṇaṃ cintayati yā” .
asyāśceṣṭāḥ . arati-santāpa-jṛmbhāṅgākṛṣṭi-kampa-
rudita -śvāsāvasthākathanādayaḥ . iti rasamañjarī ..
(iyameva virahotkaṇṭhitā . yaduktaṃ sāhityadarpaṇe
tṛtīyaparicchede .
“āgantuṃ kṛtacitto'pi daivānnāyāti yatpriyaḥ .
tadāgamanaduḥkhārttā virahotkaṇṭhitā tu sā” ..
tatraiva . 10 paricchede apahnuterudāharaṇam .
yathā, —
‘utkaṇṭhitāsi tarale !
nahi nahi sakhi ! picchilaḥ panthāḥ’ ..)