itikaraṇīya
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 165, col. 1.
iti—karaṇīya [
Kir. vii, 17] or
iti—kartavya or
iti—kārya or
iti—kṛtya, mfn. proper or necessary to be done according to certain conditions
☞
p. 165, col. 1.
iti—karaṇīya n. duty, obligation,
MBh.;
R.;
Mn.