irasy , irasyátisich gewaltthätig benehmen, zürnen, übelgesinnt sein gegen (dat.) gaṇa kaṇḍvādi zu P. 3, 1, 27. mātrâ pūṣannāghṛṇa irasyaḥ ṚV. 7, 40, 6. yasmā̂ iràsyasīdù nu 10, 86, 3. Desselben Ursprungs wie irin und irya; vgl. lat. ira, irasci und das wohl aus irasy entstandene īrṣya .