indrakūṭa
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 166, col. 2.
indra—kūṭa m.
N. of a mountain,
Hariv.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 804.
indrakūṭa (
i° + kū°) m. N. eines Berges
HARIV. 9737.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 205, col. 1.
indrakūṭa m.
N.pr. eines Berges.
Vācaspatyam
☞
p. 943, col. 1.
indrakūṭa pu0 indra aiśvaryyānvitaḥ kūṭo'sya . parvvatabhede
“tatastu parvvatāḥ sapta keśavaṃ samupasthitāḥ . jayanto va-
jayanto'tha nīlo rajataparvvataḥ . mahāmeruḥ sakaistāsa
indrakūṭaśca nāmataḥ” hari0 171 a0 .