See also icch.
ichāracana m. (icchā, rac) homme qui agit selon ses désirs; libertin, licencieux.
specialibus solum usurpatur, ubi radicis iṣ, quae his
temp. caret, locum tenet. v. iṣ. (Germ. vet. eiscôm
posco, peto, nostrum heische; lith. jeszkau quaero; for-
tasse etiam germ. vet. forscôm inquiro - nostrum for-
sche - huc pertinet, ita ut sit pro for-iscôm; v. Pott. I.
269. et Graff. I. 493.; de sc pro ch v. gr. comp. 14.; e
graeca lingua huc trahi possit ita ut cum parti-
cula negativa sit conflatum - sicut dedecus - et proprie
significet non desiderandum, cum pro ch sicut
in = chid.)
√ ich see √ 1 iṣ