ibhakeśara
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 813.
ibhakeśara (2.
ibha + ke°) m. N. eines Baumes,
Mesua Roxburghii Wight,
SUŚR. 2, 222, 21.
— Vgl. nāgakeśara .
Vācaspatyam
☞
p. 981, col. 1.
ibhakeśara pu0 ibhamada iva keśaro'sya . nāgakeśare “śṛṅgā-
ṭakātmaguptebhakeśarāgurucandanaiḥ” suśru0 .