avalambin (wie eben) adj. herabhängend, an Etwas hängend, sich auf Etwas stützend, sich auf oder an Etwas lehnend, sich an Etwas befindend: puṣpabhārāvalambibhiḥ (tarubhiḥ) R. 2, 96, 3. ime ca vipulāstālāḥ sapta śākhāvalambinaḥ 4, 9, 89. SĀV. 5, 104. RAGH. 15, 49. gavākṣavivarāvalambinā (caraṇena) 19, 7. bhujāva° KUMĀRAS. 7, 37. parijanāṃsāva° ŚĀK. 62, 15. caramācalacūḍāvalambini (candramasi) HIT. 9, 5. aparadhuryapadāva° RAGH. 5, 66. ayaṃ hi nidrā nayanāvalambinī lalāṭadeśādupasarpatīva mām MṚCCH. 46, 7. śāpāntāśāva° KATHĀS. 17, 28. vraṇāḥ - śiraḥpārśvāvalambinaḥ SUŚR. 2, 19, 20.
avalambin , sutāhastāva° KATHĀS. 93, 12. karānprasārya raviṇā dakṣiṇāśāvalambināsich lehnend an Spr. 3870. yogīndreṇa - tattvāvalambinā LA. (II) 92, 14. An den ersten Stellen hängend habend d. i. behängt mit; vgl. noch raktamālāvalambin R. 7, 23, 2, 4.