Ava-śeṣa, as, (am?), m. (n. ?) leavings, remainder; end, close, termination. Frequently as the last mem- ber of a compound; thus, ardhāvaśeṣa, having only one half left; kathāvaśeṣa-tā, the condition of one who survives only in narrations.
avaśeṣa (von śiṣ mit ava) Ueberbleibsel, Rest: rakṣasāmavaśeṣaṃ tu kharadūṣaṇasaṃśrayam . durbalaṃ balinaṃ rāmamāhave punarutthitam .. R. 3, 32, 1. tato 'vaśeṣam (acc.) 31, 49. puṇyānāmavaśeṣeṇa 4, 60, 22. anenāhno 'vaśeṣeṇa 5, 29, 10. Am Ende eines comp. nach dem Ganzen: daṇḍaśulkāva° M. 8, 159. R. 2, 25, 27. RAGH. 2, 69. Am häufigsten mit dem Rest selbst zu einem adj. comp. verbunden: ardhāvaśeṣawovon die Hälfte übrig geblieben ist R. 5, 14, 49. teṣāmalpāvaśeṣāṇām 3, 32, 2. sūtāvaśeṣa (ratha) 2, 52, 38. 3, 31, 49. 5, 41, 38. v. l. zu ŚĀK. 32, 5. KATHĀS. 12, 109. f. ā R. 6, 26, 42. kathāvaśeṣatāder Zustand eines solchen, von dem nur die Erzählung übrig bleibt, der nur in der Erzählung fortlebt PRAB. 83, 1. śīrṣāvaśeṣīkṛtaḥvon dem man nur den Kopf übrig gelassen hat BHARTṚ. 2, 27. sāvaśeṣawovon noch ein Rest nach ist, noch ist, noch nicht ganz zu Ende PAÑCAT. 109, 17. 146, 23. ŚĀK. 22, 15. niravaśeṣawovon kein Rest nachbleibt, ganz: niravaśeṣaṃ taṃ meṣaṃ bubhuje R. 3, 16, 28. niravaśeṣataḥ adv. vollständig, so dass nichts übrig bleibt: kulaṃ niravaśeṣataḥ . vaktavyam 1, 71, 2. — Die Analogie spricht für m., das erste Beispiel für n.
avaśeṣa n. BHĀG. P. 10, 87, 17. pītāvaśeṣa adj. bis auf einen kleinen Rest ausgetrunken Spr. 1321. tatra mṛdbhāṇḍāvaśeṣam (absol.) acorayāvaso dass nur die irdenen Geschirre nachblieben DAŚAK. in BENF. Chr. 188, 14. avaśeṣatā f. nom. abstr. BHĀG. P. 10, 87, 15.
avaśeṣa n. Ueberbleibsel , Restbhasmāva° Adj. von dem nur Asche übrig geblieben ist Spr. 7626. pītāva° Adj. bis auf einen kleinen Rest ausgetrunken Spr. 3123. kṛttāva° Adj. Chr. 299,21. Davon Nom.abstr. avaśeṣatā f.