• Home
  • Sanskrit
  • About
  • atyāhitam

    See also atyāhita, atyāhitaṃ.


    Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary

    vol. 1, p. 50.
    atyāhitam [ādhā-ādhāre kta, atyantamādhīyate tannivāraṇārthaṃ mano dīyate yasmin Tv.] A great calamity, danger or evil, misfortune, mishap, accident; na kimaṇyatyāhitaṃ Ś.1. kim atyāhitaṃ sītādevyāḥ; -na kevalaṃ ˚taṃ sāpavādamapi U.2; mayā ˚tamupalabdhaṃ V.4; kimidamuccairatyāhitam Mv.6; śrutamatyāhitam M.4 evil or evil news; oft. as an exclamation, 'Ah, me !' 'alas ! alas !', 'how bad it is !' Māl. 3,7; V.5. -2 A rash or daring deed (jīvānapekṣi karma); atyāhitaṃ kimapi rākṣasakarma kuryāt Mv.4.49. rash and demoniacal deed; pāṇḍuputrairna kimapyatyāhitamāceṣṭitaṃ bhavet Ve.2. -3 Great fear; arājake dhanaṃ nāsti nāsti bhāryāpyarājake | idamatyāhitaṃ cānyatkutaḥ satyamarājake || Rām.2.67.11 cf. atyāhitaṃ mahābhītau karma jīvānapekṣi ca Nm.