atyāhitaṃ
See also
atyāhita,
atyāhitam.
Apte Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 38, col. 1.
atyāhitaṃ [
ādhā-ādhāre kta,
atyaṃtamādhīyate tannivāraṇārthaṃ mano dīyate yasmin Tv.]
1 A great calamity, danger or evil, misfortune, mishap, accident;
na kimapyatyāhitaṃ Ś. 1,
kiṃ atyāhitaṃ sītādevyāḥ; -na kevalaṃ °taṃ sāpavādamapi U. 2;
mayā °tamupalabdhaṃ V. 4;
kimidamuccairatyāhitaṃ Mv. 6;
śrutamatyāhitaṃ M. 4 evil or evil news;
oft. as an exclamation, ‘Ah, me!’ ‘alas! alas!’, ‘how bad it is!’
Māl. 3, 7;
V. 5.
2 A rash or daring deed (
jīvānapekṣikarma);
atyāhitaṃ kimapi rākṣasakarma kuryāt Mv. 4. 50 rash and demoniacal deed;
pāṃḍuputrairna kimapyatyāhitamāceṣṭitaṃ bhavet Ve. 2.
Śabdakalpadruma
☞
vol. 1,
p. 32.
atyāhitaṃ , klī, (atyantamādhīyate tannivāraṇāya
cittaṃ nidhīyate 'tra ati ā + dhā + kto'dhi-
karaṇe dravyagatipratyavasānārthebhyaśca iti sūtreṇa kta
aghikaraṇe) mahābhītiḥ . atiśayabhayaṃ . jīvā-
napekṣi karmma . jīvanāśārahitasāhasakarmma . itya-
maraḥ .. (atyāhitaṃ kimapi rākṣasakarmma kuryyāt .
iti rāmāyaṇaṃ .)