asac-chāstra- nt. doctrine hérétique.
asaj-jana- m. homme mauvais ou méchant; vaurien.
asat-kāra- m. offense.
°kārya- nt. occupation blâmable.
°kṛta- a. v. mal traité; (don) offert sans respect ; nt. offense.
°kṛtya- abs. n'ayant pas tenu compte de.
°kriya- nt. mauvais procédé.
°patha- a. qui n'est pas sur le bon chemin; °patha-juṣ- id.
°parigraha- a. qui reçoit de mauvais dons.
°putra- a. qui n'a pas de fils.
°pratigraha- m. réception (d'un don) d'une personne indigne.
°pralāpa- m. bavardage stupide.
°priya- a. dépourvu de joie.
°saṃparka- m. contact avec une personne indigne.
asad-āgraha- °āgrahin- °āgrāhin- a. qui suit un mauvais penchant.
°gati- f. mauvaise situation.
°graha- °grāha- m. mauvais penchant, lubie ; mauvaise compréhension; a. qui a une lubie; qui comprend mal.
°dharma- m. mauvaise pratique, injustice.
°buddhi- a. fou.
°bhāva- m. absence, manque.
°vāc- a. qui ment.
°vāda- m. mauvaise doctrine; mensonge.
°vṛtti- a. qui se conduit mal.
asan-mati- f. mauvaise opinion; fait de ne pas veiller à.
1) adj. f. ásatī .
a) nicht seiend, nicht vorhanden, keine Realität habend: asâtībhyò asâttarāḥ AV. 7, 76, 1. sannucchîṣṭè asâṃścòbhau 11, 7, 3. ṚV. 7, 104, 8. asanneva bhavati . asadbrahmeti veda cet AIT. UP. 2, 6. yadyapi syāttu satputro 'pyasatputro 'pi vā bhavet er mag einen Sohn haben oder nicht M. 9, 154. asati tvayi da du nicht mehr bist, nicht mehr lebst KUMĀRAS. 4, 12.
— b) wie es nicht ist oder sein sollte, seiner Bestimmung nicht entsprechend, unwahr, unrecht, schlecht: ka āsâtò vacâsaḥ santi gòpāḥ ṚV. 5, 12, 4. asantameva tatpāpmānaṃ nirṛtiṃ kurute ŚAT. BR. 7, 2, 1, 7. asacchāstra ein ketzerisches Lehrbuch M. 11, 65. mucyate 'satpratigrahāt 194. asatkāryaparigrahaḥ 12, 32. untreu, unzüchtig (von einem Weibe) HIḌ. 3, 18. R. 3, 2, 25. 23, 43. f. asatī subst. AK. 2, 6, 1, 10. H. 528. PAÑCAT. 185, 15. asatīsuta der Sohn einer untreuen Frau, Bastard AK. 2, 6, 1, 26. H. 548.
— 2) m. Indra TRIK. 1, 1, 57.
— 3) n.
a) Nichtseiendes, Nichtsein: nāsâdāsī̀nno sadā̂sīt ṚV. 10, 129, 1 (vgl. ŚAT. BR. 10, 5, 3, 1). 72, 2. 1, 124, 11. ànā̀yùdhāsà āsâtā sacantām 4, 5, 14. sàtaścà yonìmasâtaścà vi vâḥ VS. 13, 3. asâtì satpratîṣṭhitam AV. 17, 1, 19. 10, 7, 10. 25. asato mā sadgamaya - mṛtyurvā asatsatsadamṛtam ŚAT. BR. 10, 4, 1, 30 (= BṚH. ĀR. UP. 1, 3, 28). 6, 1, 1, 1. asadvā idamagra āsīt . tato vai sadajāyata AIT. UP. 2, 7. sarvamātmani saṃpaśyetsaccāsacca samāhitaḥ M. 12, 118. yattatkāraṇamavyaktaṃ nityaṃ sadasadātmakam 1, 11. manaḥ sadasadātmakam 14. 74.
— b) Unwahrheit, Lüge: asânnàstvāsâta indra vàktā ṚV. 7, 104, 8. 12. hantyāsàdvadântam 13. das Böse: taṃ santaḥ śrotumarhanti sadasadvyaktihetavaḥ RAGH. 1, 10. asatkar Jmd ein Leid zufügen (anādare) P. 1, 4, 63. asatkāra Beleidigung MBH. 1, 6355. asatkṛta Vergehen, böse That: yathā nāsatkṛtaṃ kiṃcinmanasāpi carāmyaham N. 24, 26. — Ueber die bei diesem Worte häufige Dehnung des Anlauts im Veda s. ṚV. PRĀT. 2, 40. 41.
1)
b) santaḥ, asantaḥ Gute, Böse Spr. 344. asatī ein unzüchtiges Weib HALĀY. 2, 341. °carita Verz. d. Oxf. H. 122,b,16.
1) Z. 4 und
3)
a) Z. 7 lies TAITT. st. AIT.
— 1) Adj. (f. ásatī)
— a) nicht daseiend , — vorhanden , fehlend , nicht seiend TAITT. UP. 2,6.
— b) wie Jmd oder Etwas nicht sein sollte:
— α) unwahr.
— β) schlecht ; untreu , unzüchtig (von einem Weibe) zu Spr. 3319. asatī auch Subst.
— 2) *m. Bein. Indra's.
— 3) n.
— a) Nichtseiendes , Nichtsein.
— b) Unwahrheit , Lüge.
— c) Böses.