asaścant
See also
asaścat.
Cappeller Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 54.
ásaścant (f. ásaścantī) unceasing, inexhaustible.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 550.
ásaścant und
asaścánt (3.
a + sa°) adj. theils stark, theils schwach declin.; häufig die m. - Form bei f. - subst.
nicht stockend, nicht versagend oder
versiegend, von Flüssigkeiten, von der Milchkuh und Aehnlichem; dann übertragen auf Spenden und Gaben überhaupt:
asâścantī dìve dîve . iḻā̂ dhenùmatī̂ duhe ṚV. 8, 31, 4.
duhā̂nāṃ dhènuṃ pìpyuṣī̂masàścatâm 2, 32, 3.
yā tê agnè parvâtasyevà dhārāsâścantī pī̀payâddeva cìtrā 3, 57, 6.
pra tè dhārā̂ asàścatô dìvo na yânti vṛ̀ṣṭayâḥ 9, 57, 1. 62, 28.
(aśvinau) àsàścatā̂ màghavâddhyò hi bhū̀tam 7, 67, 9.
yùvordā̀nāyâ sùbharā̂ asàścatâḥ 1, 112, 2.
asâścantī̀ bhūrîdhārè payâsvatī (dyāvāpṛthivī) 6, 70, 2.
ùrùvyacâsā mā̀hinī̂ asàścatā̂ (dieselben) 1, 160, 2.
dvārô dèvīrâsàścatâḥ 142, 6. 1, 13, 6. — subst. (mit Auslassung von
dhārā) f. pl.
asaścátas unversiegliche Ströme:
tasmā̂ arṣanti dìvyā âsàścatâḥ ṚV. 2, 25, 4. 9, 73, 4. 74, 6. 85, 10. — instr.
asaścátā adv.:
tve dhènuḥ sùdughā̂ jātavedo 'sàścatêva samànā sâbàrdhuk ṚV. 10, 69, 8.