asūyati Den. P. (P. III. 1. 27) 1 To envy, to be jealous of; kathaṃcitragato bhartā mayā'sūyitaḥ M. 4. 2 To detract from; murmur, grumble at, be displeased with, scorn, be discontented with or angry with (with (pb) dat. of person or thing); asūyaṃtisacivopadeśāya K. 108; asūyaṃti mahyaṃprakṛtayaḥ V. 4; nyasanāya sasaurabhasyakastarusūnasya śirasyasūyati Śi. 16. 20; Bg. 3. 31; sometimes with acc.; asūyaṃti hirājāno janānanṛtavādinaḥ Mb. — Caus. To cause to murmur at.
asūyati Den. P. (P.III.1.27) 1 To envy, to be jealous of; kathaṃ citragato bhartā mayā'sūyitaḥ M.4. -2 To detract from; murmur, grumble at, be displeased with, scorn, be discontented with or angry with (with dat. of person or thing); asūyanti sacivopadeśāya K.108; asūyanti mahyaṃ prakṛtayaḥ V.4; nyasanāya sasaurabhasya kastarusūnasya śirasyasūyati Śi.16.20; śraddhāvanto'nasūyanto mucyante te'pi karmabhiḥ Bg.3.31; sometimes with acc.; asūyanti hi rājāno janānanṛtavādinaḥ-Caus. To cause to murmur at.