asūy

asūy asū°yáti & asū°yate grumble, be impatient or angry with, murmur at (dat., acc., or gen.) C. asūyayati also = S. - abhi = S.

*asūy asūy. asūyāmi 1, renier; maudire; injurier, exécrer, avoir en horreur.

asūyana n. et asūyā f. reniement; outrage; malédiction.

asūyu a. qui renie; qui maudit, qui outrage, qui s'indigne.

asūy (von asu), asūyati und °te (upatāpe) gaṇa kaṇḍvādi zu P. 3, 1, 27. murren, ungehalten oder unzufrieden sein: àsū̀yannabhyâcākaśàṃ tasmā̂ aspṛhayàṃ punâḥ ṚV. 10, 135, 2. astveva no 'pyasyāṃ bhāga iti te hāsurā asūyanta ivocuḥ ŚAT. BR. 1, 2, 5, 4. svāmī viśvasite 'pyasūyati Citat in SĀH. D. 45, 7. śṛṇu sarvaṃ me na cāsūyitumarhasi MBH. 1, 140. nideśe hi mayā tubhyaṃ sthātavyamanasūyatā 3, 12675. ye me matāmidaṃ nityamanutiṣṭhanti mānavāḥ . śraddhāvanto 'nasūyanto mucyante te 'pi karmabhiḥ .. BHAG. 3, 31. śrotavyamanasūyatā R. 1, 5, 4. mit dem dat. der Person P. 1, 4, 37. VOP. 5, 15. sā hāsmā ārakādivaivāgra āsūyattasmādu strī puṃsopamantritārakādivaivāgre 'sūyati sa hovācārakādiva vai ma āsūyīditi ŚAT. BR. 3, 2, 1, 19. nityaṃ tebhyo 'sūye MBH. 1, 5545. mit dem acc.: asūyanti hi rājāno janānanṛtavādinaḥ MBH. 4, 99. hanyāmahamimām - yadi mām - rāmo nāsūyenmātṛghātakam R. 2, 78, 22. kaśca pravrājyamāno vā nāsūyetpitaraṃ sutaḥ DAŚ. 2, 62. ye tu dharmānasūyante MBH. 3, 13768. — caus. Jemand zum Murren, zum Ungehaltensein bringen: krodhādasūyayitvā taṃ rakṣā me bhavataḥ kṛtā N. 14, 17.

— abhi seinen Unwillen gegen Jmd oder Etwas (acc.) an den Tag legen, schmähen: māṃ yo 'bhyasūyati BHAG. 18, 67. vṛddhaṃ māmabhyasūyanti putrā manyuparāyaṇāḥ MBH. 1, 142. prahasanti sma tāṃ kecidabhyasūyanti cāpare 3, 2516. nidrāṃ caivābhyasūyāmi yasyā hetoḥ pitā mama . mātā ca saṃśayaṃ prāptā SĀV. 5, 90. ajānataste - nābhyasūyāmyahaṃ vacaḥ MBH. 3, 15053. na te vacaḥ - abhyasūye 1359. nābhyasūyāṃ (sic) patimaham 1, 4377. ger.: abhyasūyainām (sic) R. 2, 8, 1. auch ohne obj.: ye tvetadabhyasūyanto nānutiṣṭhanti me matam BHAG. 3, 32. prayatnācca gurū vṛddhau śuśrūṣe 'ham - satyaṃ vade nābhyasūye yathāśakti dadāmi ca MBH. 3, 13722.

— Vgl. abhyasūyaka und abhyasūyā .

asūy , tamasūyiṣuḥ(!) RĀJA-TAR. 5, 196. māsmānasūyethāḥ BHĀG. P. 10, 82, 20. asūyitum 32, 21. asūyita partic. 11, 22, 57. nainaṃ nāthānusūyāmaḥ 10, 73, 9 vielleicht fehlerhaft für nainaṃ nātha asū° .

— abhi, nābhyasūyāmi vākyasyāsya tavānaghe MBH. 14, 603.

asūy, unzufrieden, unwillig sein.

Part. asūyát:

-án {961,2}.

asūy °yáti und °yate murren , ungehalten — , unzufrieden sein (mit Dat. oder Acc.) KĀD. 121,22.

— Caus. , asūyayati

— 1) Jmd reizen MBH. 3,66,17.

— 2) seinen Unwillen gegen Jmd (Acc.) oder Etwas (Acc.) an den Tag legen , grollen. Auch mit Gen. der Sache MBH. 14,20,5.

asūy, °yáti u. °yate murren, grollen (Dat. o.Acc.). abhi dass.

asūy Z. 3, 1. zu streichen und Z. 4 statt 2. zu setzen: Mit abhi.

— Statt des bloßen Akk. auch Akk. mit prati, MBh. 12, 109, 13.

— Mit abhi ungehalten sein, Naiṣ. 3, 102. abhyasūya Absol., R. 2, 8, 1; abhyasūyitum 4, 15, 22.

asūy (Denominat. ab asu q. v. s. ya, gr. 585.) conviciari,

maledicere, exsecrari, devovere, fremere, murren. N. 14.

17. M. 19. BH. 3. 31. UR. 78. 2. infr.

c. abhi exsecrari. SA. 5. 90. BH. 3. 32. N. 12. 117.