aryyamā
See also
aryamā.
Śabdakalpadruma
☞
vol. 1,
p. 108.
aryyamā , [n] puṃ, (aryyaṃ śreṣṭhaṃ mimīte, mā +
kanin .) sūryyaḥ .
(“proṣitāryyamaṇaṃ merorandhakārastaṭīmiva” .
iti māghaḥ .
“sūryyo'ryyamā bhagastvaṣṭā pūṣārkaḥ savitā raviḥ .
gabhastimānajaḥ kālo mṛtyurdhātā prabhākaraḥ” ..
iti mahābhārati . kaśyapāt dakṣakanyayā dityā
jāto dvādaśādityamadhye parigaṇitaḥ khyāta ā-
dityaḥ, yaduktaṃ harivaṃśe, —
“mārīcāt kaśyapājjātāste dityā dakṣakanyayā .
tatra śakraśca viṣṇuśca jajñāte punareva ha ..
aryyamā caiva dhātā ca tvaṣṭā pūṣā ca bhārata ! ..
vivasvān savitā caiva mitro varuṇa eva ca .
aṃśobhagaścātitejā ādityā dvādaśa smṛtāḥ” ..)
arkavṛkṣaḥ . ityamaraḥ .. pitṛdevaviśeṣaḥ . iti
medinī ..