1. apsumant (eine ungrammat. Bildung von apsu) adj. P. 6, 3, 1, Vārtt. 6, nach der Lesart der SIDDH. K. im Wasser sein Wesen behaltend, im Wasser nicht vergehend: agnaye 'psumate vaidyutāccet (Sch.: vaidyutena cedagnisaṃsargaḥ tadāgnaye 'psumata iṣṭirāhutirvā) KĀTY. ŚR. 25, 4, 33. na hāpsu praityapsumānbhavati ya etadevaṃvidvānsarvāsvapsu pañcavidhaṃ sāmopāste CHĀND. UP. 2, 4, 2. Vgl. apāṃ napāt u. 2. ap .