not being properly applicable, irrelevancy, uselessness; e. g.
in the Mīmānsā S.: aprayojakatvādekasmātkriyerañcheṣasya guṇabhū-
tatvāt (Śabara: aprayojakatvāt . akasmātkriyeran . aprayoja-
kāni śeṣakāryāṇi haviṣām); or Vijnānabh. on a Sāṅkhya S.:
mahadādikaṃ sakartṛkaṃ kāryatvādityādyanumāneṣvaprayojakatvena vyā-
pyatvāsiddhyā neśvare'numānam; or Viśvan. on a Nyāya S.:
yatra nāprayojakatvādyāśaṅkā tatra nāpekṣaiva; or the Siddhānta-
mukt.: na ca pratyabhijñāṃ prati tattāsaṃskārasya hetutvena pratyabhi-
jñāyāḥ saṃskārajanyatvena smṛtitvāpattiriti vācyam . aprayo-
jakatvāt. E. aprayojaka, taddh. aff. tva.