aprayojaka
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 216, col. 1.
aprayojaka I. Tatpur. m. f. n. (
-jakaḥ-jikā-jakam) Not causing
to be applicable or to exist, not effecting the applicability
or existence of; e. g. in the Yoga Sūtra: nimittamaprayojakaṃ
prakṛtīnāṃ &c. E. a neg. and prayojaka.
II. Bahuvr. m. f. n. (-jakaḥ-jakā-jakam) Not having a
sufficient cause for being applied, not being properly ap-
plicable, useless, irrelevant; e. g. Mallinātha in his comm.
on the Kirāt.: samarthanīyapradhānopasarjanabhāvastvaprayojaka iti
vyaktavivekakāraḥ; or in the Kaṇthābharaṇa: yadaprayojakaṃ yacca
gatārthaṃ vyarthameva vā (viz. a word) . tasyāpi kvāpi nirdoṣaḥ
prayogo dṛśyate yathā; or in the Jaiminīya-nyāyam.: na ca kra-
meṇaiva tatsiddherliṅgamaprayojakamiti vācyam &c.; or in the
Dattakamīm.: nanvidamaprayojakaṃ yatpiṇḍa ṛkthābhāvādaputra-
tvamiti. E. a priv. and prayojaka.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 58, col. 3.
A-prayojaka, as, ikā or
akā, am, inapplicable,
causeless, irrelevant.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 58, col. 3.
a-prayojaka mf(ikā)n. not causing or effecting, aimless.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 5,
p. 1015.
aprayojaka (3.
a + pra°) adj.
zwecklos, nicht hingehörig PRATĀPAR. 61,a,5. 62,a,9.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 81, col. 2.
1.
aprayojaka Adj.
Etwas nicht veranlassend , — bewirkend JAIM. 4,1,25. Davon
Nom.abstr. °tva n.
☞
vol. 1,
p. 81, col. 2.
2. aprayojaka Adj. unmotivirt , zwecklos.