apārayat
See also
apālayant,
apālayat,
apārayant.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 188, col. 2.
apārayat Tatpur. m. f. n. (
-n-ntī-t) Being incapable or
incompetent; e. g. in the Bhāgav. Pur. itthaṃ gajendraḥ sa yadāpa
saṃkaṭaṃ prāṇasya dehī vivaśo yadṛcchayā . apārayannātmavimokṣaṇe
ciraṃ dadhyāvimāṃ buddhimathābhyapadyata. E. a neg. and pārayat.
Macdonell Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 20, col. 3.
apārayat a-pārayat, pr. pt. unable to (lc. or
ing.).
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 54, col. 2.
a-pārayat mfn. incompetent, impotent (with
Inf. or
loc.)
☞
p. 54, col. 2.