antarbhū 1 P. To be contained, comprised or included in; be inherent or implied in. kadā nvantarvaruṇe bhuvāni Rv.7.86.2. kecidantarbhavantyeṣu K. P.8.; guṇāścirantanairuktā ojasya- ntarbhavanti te S. D.; antarbhūya rahasyeṣu tairvaśīkriyate hi saḥ Ks. 34.204; vaidike karmayoge tu sarvāṇyetānyaśeṣataḥ | antarbhavanti kramaśastasmiṃstasminkriyāvidhau || Ms.12.87. -Caus. To contain, include, imply, involve; antarbhāvitaṇyartho'tra namiḥ P.III.1.88. Sk. involving a causal sense.