annāyus
See also
anāyus,
anāyuṣ.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 138, col. 1.
annāyus Bahuvr. m. (
-yuḥ) Living through food, an epithet
of apāna; see annāyu. (A comm. on the passage quoted
under the preceding word, adopts the form annāyus in ob-
serving: annamadāmetyādiśrutyantare prāṇasyānnāyuṣṭvaṃ prasiddham. E.
anna and āyus.
Vācaspatyam
☞
p. 213, col. 1.
annāyus tri0 annamāyurjīvanasādhanamasya . annajīvane “sa
eṣo'nnasya grahoyadvāyurannāyurvvā eṣa yadvāyuriti” ai0
upa0 . annāyurannanibandhanāyurannajīvana ityarthaḥ .