• Blog
  • Sanskrit
  • About
  • animitta


    Goldstücker Sanskrit-English Dictionary

    p. 80, col. 2.
    animitta I. Tatpur. n. (-ttam) No cause, want of cause.

    E. a neg. and nimitta.

    II. Bahuvr. m. f. n. (-ttaḥ-ttā-ttam) Having no cause or

    motive. (animittam from no cause, without a cause.) E.

    a priv. and nimitta.

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)

    p. 30, col. 2.
    animitta a-nimitta, as, ā, am, having no

    adequate occasion, causeless, groundless; (am), n. absence

    of an adequate cause or occasion, groundlessness. —Ani-

    mitta-tas, ind. groundlessly. —A-nimitta-nirākṛta,

    as, ā, am, groundlessly rejected. —Animitta-liṅga-

    nāśa, as, m. (unaccountable loss of distinct vision);

    N. of an ophthalmic disease, ending in total blindness,

    perhaps amaurosis.

    Apte Practical Sanskrit-English Dictionary

    p. 64, col. 2.
    animitta a. Causeless, groundless; casual, incidental; ālakṣyadaṃtamukulānanimittahāsaiḥ Ś. 7. 17; °ttaṃ mitraṃ disinterested, Dk. 25; °utkaṃṭhā M. 3. 9.

    ttaṃ

    1 Absence of an adequate cause or occasion, causelessness, groundlessness.

    2 A bad omen, illomen; cārudattasyaiva darśanamanimittaṃ pramārjayiṣyati Mk. 6; mamānimittāni hi khedayaṃti 9. 10; śamanārthaṃ animittasya Ve. 2, 3.

    adv.,

    °taḥ Groundlessly, causelessly, without any adequate cause; animittamiṃduvadane kimatrabhavataḥ parāṅmukhī bhavasi M. 1. 18; Ms. 4. 144.

    Comp.

    nirākriyā averting ill omens.

    liṃganāśaḥ a kind of ophthalmic disease ending in total darkness.

    Cappeller Sanskrit-English Dictionary

    p. 19.
    animitta a. having no cause, motive, or design; n. no cause etc., also = durnimitta; °tas without reason.

    Macdonell Sanskrit-English Dictionary

    p. 14, col. 3.
    animitta a-nimitta, n. bad omen; a. not
    to be predicted, precarious; groundless; °-,
    -m, -tas, ad. causelessly.

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)

    p. 29, col. 3.
    a-nimitta mf(ā)n. having no adequate occasion, causeless, groundless
    p. 29, col. 3.
    a-nimitta n. absence of an adequate cause or occasion, groundlessness.
    p. 1311, col. 2.
    animitta n. a bad omen, Mṛcch.
    p. 1311, col. 2.
    animitta m. (scil. vimokṣa) unconditioned salvation (with Buddhists one of the three kinds of ), Dharmas. 73

    Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary

    vol. 1, p. 85.
    animitta a, Causeless, groundless; casual, incidental; ālakṣyadantamukulānanimittahāsaiḥ Ś.7.17; ˚ttaṃ mitram disinterested, Dk.25; ˚utkaṇṭhā M.3.9. -ttam Absence of an adequate cause or occasion, causelessness, groundlessness. -2 A bad omen, ill-omen; cārudattasyaiva darśanamanimittaṃ pramārjayiṣyati Mk.6; mamānimittāni hi khedayanti 9.10; śamanārtham animittasya Ve.2.3. -3 Not a valid means of knowledge animittaṃ vidyamānopalambhanāt MS.1.1.4. -adv., taḥ Groundlessly, causelessly, without any adequate cause; animittamindu- vadane kimatrabhavataḥ parāṅmukhībhavasi M.1.18; anāturaḥ svāni ravāni na spṛśedanimittataḥ Ms.4.144. -Comp. -nirākriyā averting ill omens. -liṅganāśaḥ a kind of ophthalmic disease ending in total darkness.

    Stchoupak Dictionnaire Sanscrit-Français

    p. 31, col. 2.
    a-nimitta- a. sans cause, non provoqué; qui manque le but; sans prodromes, imprévisible ; désintéressé; -am -tas sans cause; nt. absence de prodromes ou mauvais présages .

    °nimitta- a. désintéressé.

    Renou Terminologie grammaticale du Sanskrit

    vol. 1, p. 23.

    Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch

    vol. 1, p. 190.
    animitta (3. a + nimitta) adj. grundlos, ohne Veranlassung: animittahāsaiḥ ŚĀK. 176. animittatas adv. M. 4, 144. = animittam SUŚR. 2, 376, 7. ŚĀK. 45, Sch. animittanirākṛta ohne Grund verstossen v.l. zu ŚĀK. 135.
    vol. 5, p. 983.
    animitta adj. (f. ā) wofür keine Vorzeichen da sind: animittaṃ hi jīvitam so v. a. die Lebensdauer lässt sich ja nicht im Voraus bestimmen Spr. 3375. so v. a. uneigennützig: bhāgavatī bhaktiḥ BHĀG. P. 3, 25, 33. animittatas von animitta n. das Fehlen einer Ursache.

    Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung

    vol. 1, p. 48, col. 1.
    1. animitta n. kein Grund , keine Ursache JAIM. 1,1,4. animittatas (BHĀR. NĀṬYAŚ. 34,106) und animitta° ohne Grund , ohne Veranlassung.
    vol. 1, p. 48, col. 1.
    2. animitta

    — 1) Adj. (f. ā)

    — a) das Ziel verfehlend R. 6,91,26.

    — b) wofür keine Vorzeichen sind , nicht im Voraus bestimmbar 161,25.

    — c) grundlos.

    — d) uneigennützig.

    — 2) °m Adv. ohne Grund , ohne Veranlassung BHĀG. P. 3,15,31.

    Cappeller Sanskrit Wörterbuch

    p. 13, col. 1.
    animitta grundlos, ohne Ursache, unbestimmbar; n. ohne Grund, kein Grund.

    Schmidt Nachträge zum Sanskrit-Wörterbuch

    p. 34, col. 1.
    1. animitta n. schlechtes Vorzeichen, Mṛcch. 129, 14; Kathās. 32, 42. 47. 48. 52. 53. [H 34, 61.]

    Vācaspatyam

    p. 162, col. 2.
    animitta na0 na nimittam . nimittābhāve kāraṇābhāve
    anāturaḥ svāni khāni na spṛśedanimittata iti manuḥ
    na0 va0 . kāraṇaśūnye tri0 .

    Edgerton Buddhist Hybrid Sanskrit Dictionary

    p. 24, col. 2.
    (animitta , adj., = Skt.; for technical Buddhist use

    see śūnyatā, apraṇihita, and ānimitta.)