See also anantara, anantaraṃ, anaṃtara.
1) adv.
a) unmittelbar daneben: anantaraṃ sthitaḥ R. 2, 87, 5.
— b) unmittelbar darauf, alsdann R. 1, 3, 7. HIT. 13, 10. 20, 15. 21, 10. 22, 1. 27, 13. 40, 20. ŚRUT. 27.
— 2) praep. unmittelbar nach.
a) mit dem abl.: tasmādanantaram VIŚV. 7, 21. tyāgācchāntiranantaram BHAG. 12, 12. purāṇapatrāpagamādanantaram RAGH. 3, 7. tato 'nantaram AMAR. 33.
— b) mit dem gen.: aṅgadaṃ cādhirūḍhastu lakṣmaṇo 'nantaraṃ mama R. 5, 73, 28.
— c) unbestimmt ob mit dem abl. oder gen.: anantaraṃ ca sītāyā (pratasthe) rāghavaḥ R. 2, 52, 92. yataḥ svāmino 'nantaraṃ bhṛtyaḥ PAÑCAT. 108, 13. anantaraṃ bhartuḥ RAGH. 2, 71. godānavidheranantaram 3, 33. 36.
— d) im comp.: utpattyanantaraṃ vināśinī P. 5, 1, 114, Sch. rājādeśānantaram PAÑCAT. 175, 17. dilīpānantaram RAGH. 4, 2. tadanantaram hierauf M. 3, 252. 260. YĀJÑ. 2, 41. ĀRJ. 1, 4. HIT. 15, 11. tataḥ - tadanantaram BHAG. 18, 55. prathamam - tadanantaram - tṛtīyam - ataḥ param M. 8, 129. ghanodayaḥ prāktadanantaraṃ payaḥ ŚĀK. 189.
post, statim. A. 1. 4.