anambara
See also
anambaraḥ,
anaṃbara.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 71, col. 2.
anambara Bahuvr. I. m. f. n. (
-raḥ-rā-ram) Naked, unclad,
unclothed.
II. m. (-raḥ) A Bauddha mendicant, going naked. See
digambara. E. a priv. and ambara.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 26, col. 3.
anambara an-ambara, as, ā, am, wearing no
clothing, naked; (
as), m. a Buddhist mendicant.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 26, col. 2.
an-ambara mfn. wearing no clothing, naked
☞
p. 26, col. 2.
an-ambara m. a Jaina mendicant
☞
p. 26, col. 2.
Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
vol. 1,
p. 77.
anambara a. Wearing no garment. -raḥ A Buddhist mendicant.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 176.
anambara (3.
a + ambara)
1) adj. unbekleidet.
— 2) m. Anhänger einer besondern buddhistischen Secte: bauddhaviśeṣa iti siddhāntaśiromaṇau golādhyāyaḥ ŚKDR.
— Vgl. nagna .
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 42, col. 2.
anambara m. ein nackt einhergehender Jaina-Mönch.
Vācaspatyam
☞
p. 150, col. 2.
anambara pu0 nāsti ambaraṃ kacchasahitaṃ yasya . bauddhabhede'sya mukta-
kacchatayā tathātvam digambaraśabde'sya vivaraṇam . nagne tri0 .