anaddhāpuruṣá (3. a + addhāpuruṣa) m. ein Scheinmann, kein wirklicher Mann: anaddhāpuruṣaṃ puruṣādeṣa ha vā anaddhāpuruṣo yo na devānavati na pitṝnna manuṣyān ŚAT. BR. 6, 3, 1, 24. 3, 4. 4, 4, 14. anaddhāpuruṣamīkṣate devapitṛmanuṣyānarthakam KĀTY. ŚR. 16, 2, 14. 3, 13. (MAHĪDH. zu VS. 11, 16. 47.). Vgl. das hierher gehörige Beispiel u. addhāpuruṣa .