anūkaanūka, as, am, m. n. (fr. añc with anu), the backbone, spine; the back part of the altar; a former state of existence; (am), n. race, family; peculiarity of race, disposition, character; (ā), f., N. of an Apsaras.
ánūka (von añc mit anu) eine gerade fortlaufende Richtung einhaltend.
1) m. n. Rückgrath, insbes. dessen oberer Theil: pràtīcyā̂ṃ dìśi bhàsadâmasya dhèhyuttârasyāṃ dìśyuttâraṃ dhehi pā̀rśvam . ū̀rdhvāyā̂ṃ dìśya1^\jasyānū̂kaṃ dhehi dìśi dhrùvāyā̂ṃ dhehi pājàsyam . àntarîkṣe madhyàto madhyâṃ dhehi . AV. 4, 14, 8. anū̂kādarṣàṇīrùṣṇihā̂bhyaḥ śī̀rṣṇo rogâmanīnaśam 9, 13, 21. ŚAT. BR. 3, 8, 3, 27. (SĀY.: anūko vaṅkrādhāra āyataḥ pṛṣṭhyāsthiviśeṣaḥ; Sch. zu KĀTY. ŚR. 6, 8, 11 : kāyavaṃśaḥ). sadaṃ cānūkaṃ ca gṛhapateḥ AIT. BR. 7, 1. SĀY. zu dies. St. citirt: anūkaṃ mūtravastiḥ syātsāsnetyeke vadanti ca .
— 2) der den Rückgrath des Feueraltars bildende Streifen: ayugmagaṇamadhyamānūke (Sch.: ayugmo ya iṣṭakāgaṇastasya madhyamā anūke upadheyā) ekā ca . abhito yugmāḥ KĀTY. ŚR. 16, 7, 22-24. 17, 2, 16. 3, 11. 6, 2. 5. 8, 22. u. s. w.
— 3) n. Geschlecht, Familie AK. 3, 4, 13. H. an. 3, 3. MED. k. 42. Vgl. anvaya .
— 4) n. Eigenthümlichkeit des Geschlechts, Temperament, Charakter (śīla) AK. H. an. MED. vyāghrarkṣanakulānūkaiḥ paittikāḥ narāḥ smṛtāḥ SUŚR. 1, 333, (323 gedr.) 19. 8.
— 5) m. frühere Geburt H. an. MED.
— 6) f. °kā N. pr. einer Apsaras HARIV. 12470. 14162.