• Blog
  • Sanskrit
  • About
  • amogha

    See also amoghaḥ.


    Wilson Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 62.
    amogha mfn. (-ghaḥ-ghā-ghaṃ) Productive, fruitful, not vain or barren. m. (-ghaḥ) The name of a river. f. (-ghā)

    1 Trumpet flower, (Bignonia suave-olens.)

    2 A plant of which the seed is used as a vermifuge, (Erycibe paniculata, Rox.) See biḍaṅga.

    3 Yellow myrobalan. See harītakī.

    E. a not, mogha vain, barren.

    Yates Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 48, col. 2.
    a-mogha (ghaḥ-ghā-ghaṃ) a. Fruitful; not
    vain. m. Name of a river. f.
    Trumpet-flower.

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)

    ☞ p. 77, col. 2.
    amogha a-mogha, as, ā, am, unerring, un-

    failing, not vain, efficacious, succeeding, reaching the

    mark; productive, fruitful; (as), m. the not erring,

    the not failing; unerringness; N. of Śiva and Viṣṇu;

    N. of a river; (ā), f. trumpet flower, Bignonia

    Suaveolens, Roxb: a plant of which the seed is

    used as a vermifuge, Erycibe Paniculata, Roxb.; Ter-

    minalia Citrina, Roxb.; N. of a spear; N. of Śiva's

    wife; mystical name of the double consonant kṣ.

    —Amogha-daṇḍa, as, m. (unerring in punish-

    ment), N. of Śiva. —Amogha-darśin, ī, m., N. of

    a Bodhi-sattva. —Amogha-dṛṣṭi, is, is, i, of un-

    erring view or mind. —Amogha-bala, as, ā, am, of

    never-failing strength. —Amogha-bhūti, is, m., N. of

    a king of the Pañjāb. —Amogha-rāja, as, m., N. of

    a Bhikṣu. —Amogha-vāc, k, f. words that are not

    vain or idle. —Amogha-vāñchita, as, ā, am, never

    disappointed. —Amogha-vikrama, as, m. of un-

    erring valour; N. of Śiva. —Amogha-siddha, as,

    m., N. of the fifth Dhyāni-buddha. —Amoghācārya

    (°gha-āc°), as, m., N. of an author.

    Apte Practical Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 153, col. 2.
    amogha a.

    1 Unfailing, reaching the mark; dhanuṣyamoghaṃ samadhatta bāṇaṃ Ku. 3. 66; R. 3. 53; 12. 97; kāmilakṣyeṣvamodhaiḥ Me. 73.

    2 Unerring, infallible (words, boon &c.); amodhāḥ pratigṛhṇaṃtāvarghyānupadamāśiṣaḥ R. 1. 44; yutamamoghatayā Ki. 6. 40.

    3 Not vain or useless, efficacious, fruitful, productive; yadamoghamapāmaṃtaruptaṃ bījamaja tvayā Ku. 2. 5; so °balaṃ, °śakti, °vīrya, °krodha &c.

    — ghaḥ

    1 Not failing or erring, unerringness.

    2 N. of Viṣṇu (or of Śiva according to some).

    3 N. of a river.

    — ghā

    1 N. of the plant pāṭalāṃ (Mar. pāḍaḻī) (the trumpet flower).

    2 N. of another plant viḍaṃga (Mar. vāvaḍiṃga) the seed of which is used as a vermifuge, and hence also called kṛmighna.

    3 = pathyā.

    4 N. of a spear or śakti.

    5 N. of Śiva's wife.

    6 Mystical name of the conjunct consonant kṣa.

    Comp.

    — daṃḍaḥ unerring in punishment, N. of Śiva.

    — darśin, dṛṣṭi a. of unerring mind or view.

    — bala a. of never-failing strength or vigour.

    — vāc f. words not vain or idle, that are sure to be fulfilled or realized. (a.) one whose words are not vain.

    — vāṃchita a. never disappointed.

    — vikramaḥ of never-failing valour, N. of Śiva.

    Cappeller Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 38.
    ámogha a. infallible, efficacious, auspicious; f. ā N. of a spear.

    Macdonell Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 25, col. 3.
    amogha á-mogha, a. not vain, unerring; infallible;
    -krodha-harṣa, a. not angry or
    rejoicing in vain; -darśana, a. not appearing
    in vain, i. e. bringing luck (Pr.); -patana, a.
    not falling in vain, hitting the mark; -vacana,
    a. whose word is not idle.

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)

    ☞ p. 83, col. 1.
    a-mogha mf(ā)n. unerring, unfailing, not vain, efficacious, succeeding, hitting the mark, productive, fruitful
    ☞ p. 83, col. 1.
    á-mogha m. the not erring, the not failing, ŚBr.
    ☞ p. 1315, col. 3.
    a-mogha m. a shark, L.
    ☞ p. 83, col. 1.
    N. of Śiva
    ☞ p. 83, col. 1.
    of Viṣṇu, MBh. xiii
    ☞ p. 83, col. 1.
    of Skanda, MBh. iii, 14632
    ☞ p. 83, col. 1.
    of a minister of an Asura king at war with Kārttikeya, SkandaP.
    ☞ p. 83, col. 1.
    of a river, L.

    Śabdasāgara Sanskrit-English Dictionary

    ☞ p. 51, col. 2.
    amogha

    mfn. (-ghaḥ-ghā-ghaṃ) Productive, fruitful, not vain or barren.

    m. (-ghaḥ)
    The name of a river.

    f. (-ghā)

    1. Trumpet flower, (Bignonia suave-
    olens.)

    2. A plant of which the seed is used as a vermifuge, (Erycibe
    paniculata, Rox.) See viḍaṅga.

    3. Yellow myrobalan. See harītakī.

    E.
    a not, mogha vain, barren.

    Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary

    ☞ vol. 1, p. 206.
    amogha a. 1 Unfailing, reaching the mark; dhanuṣyamoghaṃ samadhatta bāṇam Ku.3.66; R.3.53;12.97; kāmilabhyeṣvamoghaiḥ Me.75. -2 Unerring, infallible (words, boon &c.); amoghāḥ pratigṛhṇantāvardhyānupadamāśiṣaḥ R.1.44; yutamamoghatayā Ki.6.40. -3 Not vain or useless, efficacious, fruitful, productive; yadamoghamapāmantaruptaṃ bījamaja tvayā Ku.2.5; so ˚balam, ˚śakti, ˚vīrya, ˚krodha &c. -ghaḥ 1 Not failing or erring, unerringness. -2 N. of Viṣṇu (or of Śiva according to some). -3 N. of a river. -ghā 1 N. of the plant pāṭalī (Mar. pāḍaḻī) (the trumpet flower). 2 N. of another plant viḍaṅga (Mar. vāvaḍiṃga) the seed of which is used as a vermifuge, and hence also called kṛmighna. -3 = pathyā. -4 N. of a spear or śakti. -5 N. of Śiva's wife. -6 Mystical name of the conjunct consonant kṣa. -Comp. -akṣī f. N. of Dākṣāyaṇī, Matsya P. -daṇḍaḥ urerring in punishment, N. of Śiva. -darśin, -dṛṣṭi a. of unerring mind or view, N. of a Bodhisattva. -nandinī N. of a Śikṣā-text. -pāśaḥ N. of a Lokeśvara (Buddhistic). -bala a. of never-failing strength of vigour. (uccaiḥśravas). -bhūtiḥ N. of a king of the Punjab. -rājaḥ N. of a Bhikṣu; L. V. -varṣaḥ N. of a Chālukya prince. -vāc f. words not vain or idle, that are sure to be fulfilled or realized. a. one whose words are not vain. -vāñchita a. never disappointed. -vikramaḥ of neverfailing valour; N. of Siva. -siddhiḥ N. of the fifth Dhyānibuddha.

    Burnouf Dictionnaire Sanscrit-Français

    ☞ p. 44, col. 1.
    amogha amogha a. (a priv.) non douteux, certain; qui ne se trompe pas, sûr; dont la récolte est sûre, en parlant d'un végétal.

    S. f. amogha bignonia suaveolens; erycibe paniculata, bot.

    Stchoupak Dictionnaire Sanscrit-Français

    ☞ p. 76, col. 1.
    a-mogha- a. non vain, efficace; fécond; m. Viṣṇu; Śiva; -ā- f. n. d'une herbe qui abrège la vie; nuit; -tā- f. fait d'être vain.

    °krodha-harṣa- a. qui ne s'irrite et ne se réjouit pas en vain.

    °dṛś- a. au regard infaillible.

    °bala- a. qui se sert effectivement de sa force.

    °vacana- °vāc- a. dont la parole est suivie d'effet.

    amoghātithi- m. hôte qui ne vient pas en vain.

    Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch

    ☞ vol. 1, p. 383.
    ámogha (3. a + mogha)

    1) adj. f. ā nicht irrend, nicht fehlend, nicht eitel, einschlagend, das Ziel erreichend, fruchtbar, gegründet H. an. 3, 134. MED. gh. 7. iṣavaḥ R. 3, 18, 38. śaktim (Speer) 6, 80, 32. sāyakam RAGH. 3, 53. astram 12, 97. VIKR. 88. KUMĀRAS. 3, 66. balam VIŚV. 6, 20. °krodhaharṣa R. 2, 1, 17. sabhrūbhaṅgaprahitanayanaiḥ kāmilakṣyeṣvamoghaiḥ MEGH. 72. vījam KUMĀRAS. 2, 5. āśiṣaḥ RAGH. 1, 44.

    — 2) m.

    a) das Nichtirren, Nichtfehlgehen: tadatra taṃ prīṇāti tatho hāsyaiṣo 'moghāyāvāhito bhavati ŚAT. BR. 1, 7, 3, 13. tatho hāmoghāya devatānāṃ manāṃsyupasaṃgatāni bhavanti 3, 8, 3, 14.

    — b) ein Bein. Śiva's ŚIV.

    — c) N. eines Flusses ŚABDAR. im ŚKDR.

    — 3) f. °ghā .

    a) Bignonia suaveolens Roxb. AK. 2, 4, 2, 35.

    — b) N. einer Pflanze, deren Same gegen Eingeweidewürmer gebraucht wird, AK. 2, 4, 3, 24. H. an. 3, 134. MED. gh. 7. Vgl. viḍaṅga .

    — c) Terminalia citrina Roxb. (pathyā) H. an. MED.

    — d) N. eines Speers (śakti) MBH. 3, 16990. fg. R. 1, 29, 12.

    — e) ein Bein. von Śiva's Gemahlin H. ś. 49.

    — f) N. pr. die Frau des Büssers Śāntanu LIA. I, 555, N.

    — g) myst. Bezeichnung des Doppelconsonanten kṣa Ind. St. 2, 316.

    ☞ vol. 5, p. 1034.
    amogha

    1) amoghātithi ein Gast, der nicht vergeblich kommt, MBH. 7, 2759. raśmayaḥ, kiraṇāḥ heissen lange Strahlen beim Auf- und Untergange der Sonne VARĀH. BṚH. S. 47, 20. 30, 11. 28, 18.

    — 2)

    d) Bein. Skanda's MBH. 3, 14632.

    — 3)

    h) (sc. rātri) eine unfehlbar kommende oder eine nicht vergebliche Nacht, eine das Leben kürzende Nacht: amo ghāsu patantīṣu so v. a. da die Nächte nicht vergeblich einbrechen MBH. 12, 6528. 6531 (neben rātrayaḥ) . 9934. fg. 12061.

    — i) N. pr. einer den Mütter im Gefolge Skanda's MBH. 9, 2639.

    Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung

    ☞ vol. 1, p. 99, col. 1.
    ámogha

    — 1) Adj. (f. ā) nicht irrend , — fehl gehend , — eitel , — vergeblich , einschlagen , das Ziel erreichend.

    — 2) m.

    — a) das Nichtirren , Nichtfehlgehen ŚAT. BR.

    — b) Bein. Śiva's und Skanda's.

    — c) *N.pr. eines Flusses.

    — 3) f. ā

    — a) *Bignonia_suaveolens Roxb. , *Embelia Ribes und *Terminalia citrina.

    — b) mit oder ohne rātri die nichtvergebliche , d.i. das Leben kürzende , Nacht.

    — c) mystische Bez. des Laute kṣa.

    — d) *Bein. der Durgā.

    — e) N.pr.

    — α) einer der Mütter im Gefolge Skanda's.

    — β) der Gattin Śaṃtanu's.

    — γ) eines Speers.

    Cappeller Sanskrit Wörterbuch

    ☞ p. 26, col. 1.
    ámogha nicht irrend, nicht vergeblich, unfehlbar.
    ☞ p. 26, col. 1.
    amogha nicht irrend, nicht vergeblich, unfehlbar.

    Schmidt Nachträge zum Sanskrit-Wörterbuch

    ☞ p. 61, col. 3.
    amogha 1. Nom. abstr. °tā f., Daśak. 32, 14.

    Bopp Glossarium Sanscritum

    ☞ p. 17, col. 1.
    amogha (KARM. ex a priv. et mogha vanus) non fallens, haud

    dubius, certus. UR. 63. 10.

    Vācaspatyam

    ☞ p. 327, col. 2.
    amogha tri0 mogho niṣphalaḥ na0 ta0 . 1 saphale, 2 avyarthe ca .
    “amoghāsu patanteṣu dharmmapotena santara” bhā0 śā0 pa0 .
    “yadamoghamapāmantaruptaṃ vījamaja! tvayā” kumā0 dhanuṣyamoghaṃ
    samadhatta sāyakam” “amoghāḥ pratigṛhṇantāvarghānu-
    padamāśiṣam” iti ca raghuḥ . 3 nadabhede pu0 . 4 paṭolala-
    tāyāṃ, haritakyāṃ 5 viḍaṅge ca strī . 6 viṣṇau pu0 “amoghaḥ
    puṇḍarīkākṣaḥ” viṣṇu0 sa0 “satyakāmaḥ satyasaṅkalpa” iti
    śruteḥ avitathasaṅkalpatvāttasya tathātvam .

    Index to the Names in the Mahābhārata

    ☞ p. 34, col. 2.
    Amogha1, a Fire. § 490 (Āṇgirasa): III, 219, 14154.
    ☞ p. 34, col. 2.
    Amogha2, a Yakṣa. § 506 (Skandayuddha): III, 231,

    14548 (mahā-Yakṣo, in the right wing of Skanda's army).

    ☞ p. 34, col. 2.
    Amogha3 = Skanda. § 508 (Kārttikeyastava): III, 232,

    14632 (among the names of Skanda).

    ☞ p. 34, col. 2.
    Amogha4 = Śiva: X, 256; XIII, 1227 (1000 names2).
    ☞ p. 34, col. 2.
    Amogha5 = Viṣṇu (1000 names).

    Puranic Encyclopedia

    ☞ p. 30, col. 2.
    AMOGHA I . A Yakṣa who accompanied Śiva when the

    latter once went on a journey to Bhadravaṭa. (M.B.,

    Vana Parva, Chapter 231, Verse 35).
    ☞ p. 30, col. 2.
    AMOGHA II . This name has been used as a synonym of

    Skanda. (M.B., Vana Parva, Chapter 232, Verse 5).
    ☞ p. 30, col. 2.
    AMOGHA III . A synonym of Śiva. (M.B., Anuśāsana

    Parva, Chapter 17, Verse 114).
    ☞ p. 30, col. 2.
    AMOGHA IV . A synonym of Viṣṇu. (M.B., Anuśāsana

    Parva, Chapter 149, Verse 25).
    ☞ p. 30, col. 2.
    AMOGHA (M). An Agni which originated from Bṛhas-

    pati's family. (M.B., Vana Parva, Chapter 222, Verse

    24).