amātyaḥ (amā saha vasati, amā-tyap, P. IV. 2. 104 Vārt.) 1 One living with or near another, an inmate of the same house or family (Ved.). 2 A companion or follower of a king, minister; amātyaputraiḥsavayobhiranvitaḥ R. 3. 28.
amātyaḥ [amā saha vasati, amā-tyap, avyayāttyap P. IV.2.104. Vārt. amehakvatasitrebhya eva] 1 One living with or near another, an inmate of the same house or family (Ved.). -2 A companion or follower of a king, minister; tasyāmātyā guṇairāsannikṣvākoḥ sumahātmanaḥ Rām.1.7.1; amātyāḥ sarva evaite kāryāḥ syurna tu mantriṇaḥ Kau. A.1.8. -amātyikāf. M. Bh. on P.VII.3.1. -Comp. -utpattiḥf. Creation of ministers Kau. A.1.8. amātyaputraiḥ savayobhiranvitaḥ R.3.28.