Blog
Sanskrit
About
alokya
Sanskrit-English
Sanskrit-French
Sanskrit-German
Sanskrit-Sanskrit
Benfey Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 54, col. 2 .
alokya alokya, i. e. a-loka + ya, adj. ,
f. yā. 1. Extraordinary. 2. Obstruct-
ing the progress to heaven, Man. 2, 161.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 87, col. 1 .
A-lokya, as, ā, am, unusual, unallowed.
—Alokya-
tā, f. unfitness for heaven.
Apte Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 174, col. 2 .
alokya a. Not securing the other world or heaven; unusual, unallowed;
Ms. 2. 161;
°tā unfitness for heaven.
Cappeller Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 44 .
alokyá a. unusual (
lit. unwordly), unallowed; making unfit for the (other) world.
Macdonell Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 29, col. 1 .
alokya a-lokyá, a. unusual; improper, inadmissible; excluding from heaven.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 95, col. 2 .
a-lokyá mf(
ā́ )n. unusual, unallowed,
ŚBr. ;
Mn. ii, 161.
Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
vol. 1,
p. 236 .
alokya a. 1 Not securing the other world or heaven; unusual, unallowed; na haivālokyatāyā āśāsti Bṛi. Up. 1.3.28; yathāsyodvijate vācā nālokyāṃ tāmudīrayet Ms.2.161. -2 Of dark nature; rājadharmāstathā'lokyāṃ nikṣipantyaśubhāṃ gatim Ms.12.65.7. ˚tā unfitness for heaven.
Stchoupak Dictionnaire Sanscrit-Français
☞
p. 84, col. 1 .
a-lokya- a. inusuel, interdit; qui mène aux enfers;
-tā- f. perte de l'autre monde.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 462 .
alokyá (3.
a + lokya ) adj. f.
ā unstatthaft, ungewöhnlich :
yadalokyāmagnicityāmāhuratha kasmādacaiṣīriti . sa hovāca kiṃ nu lokyaṃ kimalokyam ŚAT. BR. 9, 5, 2, 15. 16.
lokyā śatāyutetyevāhustasmādu ha na purāyuṣaḥ svakāmī preyādalokyaṃ hi 10, 2, 6, 7.
yayāsyodvijate vācā nālokyāṃ (
unstatthaft, unangemessen ;
KULL. : =
svargādiprāptivirodhinīṃ) tāmudīrayet M. 2, 161.
— Vgl. d. fg. W.
☞
vol. 5,
p. 1055 .
alokya vgl. pāpalokya .
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 118, col. 3 .
alokyá Adj. (f.
ā )
— 1) ungewöhnlich , unstatthaft.
— 2) um die andere Welt bringend , zur Hölle führend Spr. 3645.
Vācaspatyam
☞
p. 412, col. 2 .
alokya tri0 lokāya svargādilokaprāptaye hitaḥ tatra sādhu vā yat na0 na0 . svargādilokāsādhane . “yadalokyā- magnicityāhuratha kimacaiṣīriti “sahovāca kiṃ tu lokyaṃ kimalokyam lokyā śatāyutetyevāhustaduha purāyuṣaḥ svaḥkāmī na preyādalokyaṃ hi tat ” śata0 brā0 “yayāsyo dvijate vācā nālokyāṃ tāmudīrayet ” manuḥ .