alāvuḥ
See also
alābu,
alābuḥ.
Śabdakalpadruma
☞
vol. 1,
p. 120.
alāvuḥ , puṃ, strī, (na lambate, na + lavi ūrṇit nalo-
paśca vṛddhiḥ .) latāviśeṣaḥ tatphalañca . lāu iti
khyātā . tatparyyāyaḥ . tumbaḥ 2 tumbakaḥ 3 tumbā 4
tumbī 5 piṇḍaphalā 6 mahāphalā 7 ālāvuḥ 8
elāvuḥ 9 lāvuḥ 10 lāvukā 11 . ityamaraḥ
taṭṭīkā ca .. tumbikā 12 tumbiḥ 13 alāvuḥ 14 .
iti śabdaratnāvalī .. asyā guṇāḥ .
“alāvuḥ kathitā tumbī dvidhā dīrghā ca varttulā
miṣṭaṃ tumbīphalaṃ hṛdyaṃ pittaśleṣmāpahaṃ guru ..
vṛṣyaṃ rucikaraṃ proktaṃ dhātupuṣṭivivarddhanaṃ” .
iti bhāvaprakāśaḥ .. bhedakatvaṃ kaphakāritvaṃ . guru-
pākitvaṃ . himatvaṃ . pittanāśitvañca . tannāḍī-
guṇāḥ . gurutvaṃ . madhuratvaṃ .. malabhedakatvaṃ . vāta-
śleṣmakāritvaṃ . rūkṣatvaṃ . śītalatvaṃ . pitta-
nāśitvañca . iti rājavallabhaḥ ..
(“varccobhedīnyalāvūni rūkṣaśītagurūṇi ca” .
iti carakaśca .
“alāvurbhinnaviṭkā tu rūkṣāgurvyatiśītalāṃ” .
iti ca suśrutaḥ ..)