aheḍant
See also
aheḍat,
aheḻant,
aheḻat.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 577.
áheḻant (3.
a + he° von
heḍ) adj.
nicht unwillig, geneigt ṚV. 1, 91, 4.
ahêḻatā̀ manâsā 7, 67, 7. 10, 70, 4.
ahêḻànvasûḥ sùmanā̂ babhūva 32, 8.
VS. 15, 1.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 157, col. 2.
áheḻant , áheḻamāna und áheḻayant Adj. nicht unwillig , geneigt.