ahaṃkṛta
Benfey Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 67, col. 1.
ahaṃkṛta ahaṃkṛta, i. e. aham-kṛta, adj. 1. Selfish, Bhag. 18, 17. 2. Proud,
Yājñ. 3, 151. 3. Arrogant, Brāhmaṇav. 2,
11. — Comp. An-, adj. not arrogant, Man.
9, 335. Nis-, adj. 1. Impersonal, Bhāg. P.
6, 16, 8. 2. Not selfish, Bhāg. P. 3, 32, 6.
Cappeller Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 56.
ahaṃkṛta a. conscious of self, egoistic.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 124, col. 2.
ahaṃ—kṛta mfn. conscious of one's individuality,
Yājñ. iii, 151
☞
p. 124, col. 2.
egotistic,
Bhag. xviii, 17;
VP. &c.
☞
p. 124, col. 2.
proud, haughty,
MBh. i, 8252, &c.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 570.
ahaṃkṛta (
aham + kṛta) adj.
1) ein Bewusstsein von seinem Ich habend: jātirūpavayovṛttividyādibhirahaṃkṛtaḥ YĀJÑ. 3, 151.
— 2) egoistisch: yasya nāhaṃkṛto bhāvaḥ BHAG. 18, 17. anahaṃ° (s. d.) uneigennützig.
— 3) stolz, hochmüthig H. 433. ahaṃkṛtāḥ . khamutpetuḥ - suparṇādyāḥ patatriṇaḥ MBH. 1, 8252. ahaṃkṛtāvaliptaiḥ BRĀHMAṆ. 2, 11.
☞
vol. 5,
p. 1083.
ahaṃkṛta 2) MĀRK. P. 47, 20.
— 3) KATHĀS. 97, 24.
— Vgl. nirahaṃkṛta .
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 155, col. 2.
ahaṃkṛta Adj.
— 1) ein Bewusstsein von seinem Ich habend.
— 2) egoistisch VP. 1,5,10.
— 3) stolz , hochmüthig.