• Home
  • Sanskrit
  • About
  • adhivinnā

    See also adhibinnā.


    Wilson Sanskrit-English Dictionary

    p. 23.
    adhivinnā f. (-nnā) A wife whose husband has subsequently married others; a superseded wife.

    E. adhi, and vinna obtained.

    Goldstücker Sanskrit-English Dictionary

    p. 57, col. 2.
    adhivinnā Tatpur. f. (-nnā) (In law.) A wife whose husband has

    subsequently married others; a superseded wife. E. vid (vidḷ)

    with adhi, kṛt aff. kta, or according to another etym. a Bahuvr.

    of adhi and vinna, taken either in the sense of vinnā or vinnam.

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)

    p. 22, col. 2.
    Adhi-vinnā, f. a wife whose husband has married

    again; a neglected or superseded wife.

    Apte Practical Sanskrit-English Dictionary

    p. 50, col. 1.
    adhivinnā [vid-kta] A superseded wife, one whose husband has married again; according to Hindu Śāstras a wife may be superseded for any one of these

    8 defects: surāpī vyādhitā dhūrtā vaṃdhyārthadhnyapriyaṃvadā . strīprasūścādhivettavyā puruṣadveṣiṇī tathā Y. 1. 73, 74; Ms. 9. 80-83.

    Cappeller Sanskrit-English Dictionary

    p. 13.
    adhivinnā f. superseded (by another wife).

    Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)

    p. 22, col. 1.
    adhi-vinnā f. a wife whose husband has married again
    p. 22, col. 1.
    a neglected or superseded wife.

    Śabdasāgara Sanskrit-English Dictionary

    p. 19, col. 2.
    adhivinnā

    f. (-nnā) A wife whose husband has subsequently married
    others; a superseded wife.

    E. adhi, and vinna obtained.

    Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary

    vol. 1, p. 66.
    adhivinnā [vid-kta] A superseded wife, one whose husband has married again; adhivinnā tu bhartavyā Y.1.74; adhivinnā du yā nārī nirgacchedruṣitā gṛhāt | sā sadyaḥ sanniroddhavyā tyājyā vā kulasannidhau || Ms.9.83. [According to Hindu Śāstras a wife may be superseded for any one of these 8 defects:-- surāpī vyādhitā dhūrtā vandhyārthadhnyapriyaṃvadā | strīprasūścādhivettavyā puruṣadveṣiṇī tathā Y.1.73,74; Ms.9.80-83.]

    Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch

    vol. 1, p. 153.
    adhivinnā , adhivettavyā, adhivedyā s. u. vid, vindati mit adhi .

    Cappeller Sanskrit Wörterbuch

    p. 10, col. 1.
    adhivinnā °vektavyā u. °vedyā s. 2. vid.

    Vācaspatyam

    p. 134, col. 1.
    adhivinnā strī adhi + vidalābhe karmmaṇi kta . kṛtādhi-
    vedanāyāṃ yasyā upari vivāhāntaraṃ kṛtaṃ tasyāṃ striyām
    adhivinnā tu yā nārī nirgacchedruṣitā gṛhāditi manuḥ .
    adhivinnastriyai deyamādhivedinakaṃ samamiti yājña0 .

    Śabdakalpadruma

    vol. 1, p. 39.
    adhivinnā , strī, (adhividyate labhyate'sau, adhi +
    vid + karmmaṇiktaḥ striyāṃ ṭāp .) adhyūḍhā . prathama-
    vivāhitā strī . kṛtānekavivāhasvāminaḥ ā-
    pekṣikaprathamoḍhā bhāryyā . ityamaraḥ ..
    (adhivinnastriyai dadyādādhivedanikaṃ samaṃ ..
    iti manuḥ .)