self; e. g.: tatho hāsyaiṣo'bhyātmamevāgniścito bhavati (Sāy.:
abhyātmamātmābhimukhameva); or Kāty. Śr. S.: abhyātmaṃ cayanamu-
paviśya (Yājnik.: ātmānamābhimukhyena cayanaṃ kartavyaṃ na parā-
giti); or Āśval. Gṛ. S.: trīṇi trīṇi kuśapiñjūlānyabhyātmā-
grāṇi nidadhāti (where abhyātma has lost the final m acc.
to the general rule of compounds); or Śatap.: abhyātmaṃ pakṣa-
pucchāni vikarṣati (Sāy.--Ms. E. I. H.--: pakṣādīnāṃ
vikarṣaṇamātmabhāgamabhilakṣya kuryādityāha . abhyātmāmiti .
agryātmānamabhi abhyātmam (&c., Pāṇ. II. 1. 14.). Comp. the
preceding. E. abhi and ātman, samās. aff. ṭac.