See also abhyārohaḥ.
e. g. Śatap. (III. 3. 4. 9.): uddhate praugye phalake bhavataḥ . tada-
ntareṇa tiṣṭhantsubrahmaṇyaḥ prājati śreyānvā eṣo'bhyārohādbhavati
(Sāy. Ms. E. I. H.: prayugasaṃdhiphalake uddhate prayugādapyunnate
cuvukapramāṇe bhavataḥ . ata eva sūtrakārastasminneva pradeśe phalaka-
yorauddhatyaṃ sūtrayāmāsa prayugāccoddhate ca phalake bhavata iti .
tattayoḥ phalakayorantareṇa madhye subrahmaṇyaḥ prājati . prerayatyana-
ḍvāhau . adhaḥsthitiṃ praśaṃsati śreyānveti . karituragādyārūḍhasya
praśastatvaṃ lokasiddham . atastadabhyārohātsomaḥ śreyānbhavati .
atastadadhiṣṭhitaśca kaṭamāroḍhumarhati (Ms. °marhamiti) . bhūyiṣṭha
eva satprājati (Ms. satprajāti). 1 (ved.) Transition from or
by one to another in an ascending direction, progressive
movement, progress (contrasted with nivāha the transition
in a descending direction, retrogressive movement) (ved.);
e. g. Śatapath.: atha vā ato'hnāmabhyārohaḥ . prāyaṇīyenā-
tirātreṇodayanīyamatirātramabhyārohanti caturviṃśena mahāvratama-
bhiplavena paramabhiplavaṃ pṛṣṭhyena paraṃ pṛṣṭhyamabhijitā viśvajitaṃ svara-
sāmabhiḥ parāntsvarasāmno'thaitadaharanabhyārūḍhaṃ yadvaiṣuvatamabhi ha
vai śreyāṃsaṃ rohati nainaṃ pāpīyānabhyārohanti ya evametadveda ..
atha vā ato'hnāṃ nivāhaḥ . prāyaṇīyo'tirātraścaturviṃśā-
yāhne nivahati caturviṃśamaharabhiplavāyābhiplavaḥ pṛṣṭhyāya pṛṣṭhyo
'bhijite'bhijitsvarasāmabhyaḥ svarasāmāno viṣuvate viṣuvā-
ntsvarasāmabhyaḥ svarasāmāno viśvajite viśvatitpṛṣṭhyāya pṛṣṭhyo
'bhiplavāyābhiplavo go'āyurbhyāṃ go'āyuṣī daśarātrāya daśa-
rātro mahāvratāya mahāvratamudayanīyāyātirātrāyodayanīyo
'tirātraḥ svargāya lokāya pratiṣṭhāyā annādyāya. 3 (ved.)
Praying, devotion, (lit. ‘raising one's self to a divine state
by muttering prayers’; then, the act of praying itself);
Śatap. or Bṛhadār.: athātaḥ pavamānānāmevābhyārohaḥ . sa
vai khalu prastotā sāma prastauti sa yatra prastuyāttadetāni japeda-
sato mā sadgamaya tamaso mā jyotirgamaya mṛtyormāmṛtaṃ gamayeti
(Śaṅkara: athānantaraṃ yasmāccaiva viduṣā prayujyamānaṃ devabhāvā-
yābhyārohaphalaṃ japakarma . atastasmāttadvidhīyate .…asya ca
japakarmaṇa ākhyābhyārohaḥ [Dwivedag.: asya ca japakarmaṇo
'bhyāroha ityākhyā] . ābhimukhyenārohayatyanena (ed. Röer: °ha-
tyanena) japakarmaṇā evaṃviddevabhāvamātmānamityabhyārohaḥ). E. ruh
with ā and abhi, kṛt aff. ghañ.
1) das Hinaufsteigen: śreyānvā eṣo 'bhyārohādbhavati ko hyevamarhatyabhyāroḍhum ŚAT. BR. 3, 3, 4, 9. ánabhyārohāya 7, 3, 2, 2. Uebertr.: athātaḥ pavamānānāmevābhyārohaḥ das Ersteigen, das Beten der drei reinigenden Sprüche (asato mā sadgamaya, tamaso mā jyotirgamaya, mṛtyormāmṛtaṃ gamaya) 14, 4, 1, 30. = BṚH. ĀR. UP. 1, 3, 28. DVIVEDAG. : asya ca japakarmaṇo 'bhyāroha ityākhyā . ābhimukhyenārohatyanena japakarmaṇā evaṃviddevabhāvamityabhyārohaḥ . eben so ŚAṂK. zu BṚH. ĀR. UP.
— 2) Zunahme (Gegens. nivāha): ahnām ŚAT. BR. 12, 2, 3, 10.
— 1) das Hinaufsteigen.
— 2) Zunahme.
— 3) das Beten bestimmter Gebete.