abhiprabhaṅgin
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 252, col. 2.
abhiprabhaṅgin Tatpur. m. f. n. (
-ṅgī-ṅgiṇī-ṅgi) (ved.) Break-
ing, destroying; e. g. Ṛgv.: bibhayā hi tvāvata ugrādabhi-
prabhaṅgiṇaḥ (Sāyaṇa: = śatrūṇāmabhiprahartuḥ). E. bhañj with
pra and abhi, kṛt aff. ṇini.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 65, col. 1.
abhiprabhaṅgin abhi-pra-bhaṅgin, ī, iṇī, i (rt.
bhañj), Ved. breaking completely.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 65, col. 3.
abhi-pra-bhaṅgín mfn. (√
bhañj), breaking completely,
RV. viii, 45, 35.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 339.
abhiprabhaṅgín (von
bhañj mit
abhi + pra) adj.
zerbrechend:
bìbhayā̀ hi tvāvâta ùgrādâbhiprabhàṅgiṇâḥ ṚV. 8, 45, 35.
— Vgl. abhibhaṅga .
Grassmann Wörterbuch zum Rig Veda
☞
p. 84.
abhiprabhaṅgín, a.,
zerbrechend [von bhañj mit abhí und prá,
vgl. prabhaṅgín].
-ínas [Ab.] ugrā́t (índrāt) {665,35}.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 87, col. 2.
abhiprabhaṅgín Adj. zerbrechend.