abhimātiṣāh
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 257, col. 1.
abhimātiṣāh Tatpur. m. (
-ṣāṭ) (ved.) A conqueror of the
enemies or of the wicked; e. g. Ṛgv.: tvadvipro jāyate…
abhimātiṣāhaḥ (Sāyaṇa: = śatrūṇāmabhibhavitāraḥ); or Ṛgv.
or Vājas.: saṃ te payāṃsi samu yantu…abhimātiṣāhaḥ (Sā-
yaṇa: = śatrūṇāṃ hantuḥ; Mahīdh.: abhimātiṃ pāpmānaṃ sahate
'bhibhavatītyabhimātiṣāṭ); or Ṛgv.: suvīrāso abhimāti-
ṣāhaḥ &c. (Sāy.: = vairiṇāṃ pāpādīnāṃ soḍhāraḥ). Comp. the
following. E. abhimāti and sāh.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 67, col. 1.
abhi-māti—ṣā́h [
RV.] or
abhi-māti—ṣāhá [
RV.;
AV.], mfn. conquering enemies.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 342.
abhimātiṣā́h (
abhimāti + sāh) adj.
Nachstellung oder
Angriff (Angreifer) überwindend:
tvadviprô jāyate vā̀jyâgne tvadvī̀rāsô abhimātìṣāhâḥ ṚV. 6, 7, 3. 1, 91, 18. 2, 4, 9. 6, 69, 4. 10, 47, 3. 104, 7.
Grassmann Wörterbuch zum Rig Veda
☞
p. 85.
abhimāti-ṣā́h, a.,
Gegner überwindend [sā́h von sah].
-ā́ham rayím {873,3}; índram {930,7}.
-ā́has [G.] (sómasya) {91,18}.
-ā́has [N. p.] gṛtsamadā́sas {195,9}; vīrā́sas {448,3}; áśvāsas {510,4}.
Vācaspatyam
☞
p. 296, col. 1.
abhimātiṣāh tri0 abhimātiṃ ripuṃ sahate saha—ṇvi-
vede ṣatvam . ripujayini “tadvīrāso abhimātiṣāhaḥ
ṛ0 6, 7, 3, “abhimātiṣāha śatrūṇāmabhibhavitāraḥ” bhā0