Blog
Sanskrit
About
abhijana
See also
abhijanaḥ .
Sanskrit-English
Sanskrit-French
Sanskrit-German
Sanskrit-Latin
Sanskrit-Sanskrit
Wilson Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 53 .
abhijana m. (
-naḥ )
1 Family, race.
2 Native country.
3 The head or ornament of a family.
4 Fame, notoriety.
E. abhi before jana who is born, from jana to be born, ghañ affix, the vowel remaining short.
Yates Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 40, col. 2 .
abhi-jana (naḥ) 1. m. Family; coun- try, honor of a race; fame.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 241, col. 1 .
abhijana Tatpur. m. (
-naḥ )
1 Native country; e. g.
Bhaṭṭik.: tataḥ pragaditā vākyaṃ mithilābhijanā nṛpam . 2 The country
of the ancestors; (this is the sense given to the word by
Patanjali to Pāṇ. IV. 3. 90. in distinction from nivāsa, IV.
3. 89., which would mean according to him the country where
one lives oneself: atha nivāsābhijanayoḥ ko viśeṣaḥ . ni-
vāso nāma yatra saṃpratyuṣyate . abhijano nāma yatra pūrvairuṣitam ).
3 The ancestors; (according to Kaiyyaṭa --hence Kāśikā
and Vardhamāna --on the preceding quotation: abhijana-
śabdena pūrve bāndhavā ucyante &c.). 4 Race, family in general;
e. g. Lāṭyāyana: ya eṣāmadhyayane'bhikrāntitamaḥ syādabhijanena
vā (Agnisvāmin: abhijanaḥ kulam ). 5 The head or ornament
of a family. 6 Fame, notoriety. E. jan with abhi, kṛt
aff. ghañ (according to the commentators of the Amarak.;
kṛt aff. ac, according to Bharatas. on the Bhaṭṭik. ).
Benfey Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 37, col. 2 .
abhijana abhi-jan + a, m. 1. Race,
Rām. 3, 48, 18. 2. Family, Rām. 5,
87, 15.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 62, col. 1 .
Abhi-jana, as, m. family, race; descendants; an-
cestors; noble descent; the head or ornament of a
family; native country; fame, notoriety.
—Abhijana-
vat, ān, atī, at, of noble descent.
Cappeller Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 33 .
abhijana m. origin, race, family. ancestors,
°vant =
seq. adj.
Macdonell Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 23, col. 1 .
abhijana abhi-jana, m. descent, race; noble birth; good repute; -vat, a. nobly descended.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 62, col. 2 .
abhi-jana m. family, race
☞
p. 62, col. 2 .
descendants
☞
p. 62, col. 2 .
ancestors
☞
p. 62, col. 2 .
noble descent
☞
p. 62, col. 2 .
the head or ornament of a family,
L.
☞
p. 62, col. 2 .
native country,
Pāṇ. iv, 3, 90
☞
p. 62, col. 2 .
fame, notoriety,
Rājat. &c.
Śabdasāgara Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 44, col. 1 .
abhijana m. (-naḥ )
1. Family, race.
2. Native country.
3. The head, or or- nament of a family.
4. Fame, notoriety.
E. abhi before jana who is born, from jana to be born, ghañ affix, the vowel remaining short.
Burnouf Dictionnaire Sanscrit-Français
☞
p. 36, col. 2 .
abhijana abhijana m. (jan) famille;
naissance, origine, race; noblesse.
Pays natal.
abhijanavat a. de bonne race, noble.
abhijāta a. mms.
abhijāye 4, naître, se produire; tirer son origine.
Stchoupak Dictionnaire Sanscrit-Français
☞
p. 61, col. 1 .
abhi-jana- m. famille, aïeux; origine; renommée;
-vant- a. de noble extraction.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 332 .
abhijana (von
jan mit
abhi ) m.
TRIK. 3, 5, 4.
1) Herkunft, Abstammung; die Vorfahren : abhijanāḥ pūrve bāndhavāḥ KĀŚ. zu P. 4, 3, 90. abhijanapratibandho vaṃśaḥ dies. zu 4, 1, 163. tulyābhijana R. 5, 19, 32. N. 16, 20. MĀLAV. 9, 1. kalyāṇābhi° R. 2, 1, 15. N. 12, 70. śuddhābhijanakarman R. 2, 106, 9. kulābhijanācārairatiśuddhaḥ HIT. I, 193. - M. 1, 100. 4, 18. YĀJÑ. 1, 123. R. 4, 26, 23. 6, 4, 51. edle Abstammung : sattvābhijanasaṃpannaḥ (rājā) R. 4, 34, 12. abhijanasaṃpannaṃ rājā mantriṇamicchati 5, 81, 15. rūpābhijanasaṃpannau kuntīputrau PAÑCAT. III, 239. Nach H. an. 4, 154. MED. n. 165. = kuladhvaja das Haupt einer Familie.
— 2) Geburtsort AK. 3, 4, 110. H. an. 4, 154. MED. n. 165. P. 4, 3, 90. nivāso nāma yatra saṃpratyuṣyate . abhijano nāma yatra pūrvairuṣitam PAT. zu d. St.
— 3) Geschlecht, Familie (kula ) AK. 2, 7, 1. 3, 4, 110. H. 503. an. 4, 154. MED. n. 165. yeṣāmabhijanaṃ prāpya matiḥ krodhasamanvitā . mahatsarvavināśasya lakṣaṇaṃ pratibhāti me .. R. 5, 87, 15. ein edles Geschlecht (kule khyāte ) TRIK. 3, 3, 225.
— 4) guter Ruf, Berühmtheit (khyātau ) MED. n. 165. BHARTṚ. 2, 32.
☞
vol. 5,
p. 1018 .
abhijana 1) vgl. mahābhijana .
— 4) BHARTṚ. 2, 32 (Spr. 965) könnte auch zu
1) gestellt werden.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 85, col. 3 .
abhijana m.
— 1) Abstammung , Herkunft LĀṬY. 2,6,1.
— 2) edle Abstammung , Adel der Geburt Spr. 2388.
— 3) Geschlecht , Familie.
— 4) *Familienhaupt.
— 5) *Geburtsort der Vorfahren ; *Geburtsort überh.
— 6) guter Ruf RĀJAT. 7,317.
Cappeller Sanskrit Wörterbuch
☞
p. 23, col. 1 .
abhijana m. Abstammung, Geschlecht, Adel. °vant adelig, edel.
Schmidt Nachträge zum Sanskrit-Wörterbuch
☞
p. 55, col. 3 .
abhijana vielleicht Geschlechts- oder Ortsgenosse, Āśv. Śr. 9, 11, 1.
— ° = manas , S I, 304, 9 (nach dem Ko. I, 305, 10 °n.).
Bopp Glossarium Sanscritum
☞
p. 15, col. 1 .
abhijana m. (
KARM. ex
abhi et
jana homines) familia. N.
12. 95.
Abhidhānaratnamālā of Halāyudha
☞
p. 46 .
abhijana; anvavāyo'nvayo vaṃśo gotraṃ cābhijanaḥ kulam . 2.1.1.396
Vācaspatyam
☞
p. 286, col. 2 .
abhijana pu0 abhijāyate'smin jana + ādhāre —ghañ avṛddhiḥ . 1 kule, “ma paricayaṃ rakṣati nābhijanamīkṣate ” kāda0 . “vayasaḥ karmaṇo'rthasya śrutasyābhijanasya ca veśavāgbuddhi- sārūpyamācaran vicarediha ” manuḥ . 2 janmabhūmau, abhimataḥ pitrādīnāṃ janojanmasthānam . 3 pitrā- dibhiradhyuṣite sthāne “abhijanaśca ” pā0 “abhijanī- nāma yatra pūrvvairuṣitam ” bhāṣyam . abhimatojanaḥ śreṣṭhatvāt prā0 sa0 . 4 kalaśreṣṭhe abhi + jana —bhāve ghañ . utkṛṣṭa- sthānajatayā 5 abhimatotpattau “śraiṣṭhyenābhijanenedaṃ sarvaṃ vai brāhmaṇo'rhati ” manuḥ brahmamukhodbhavatvenābhijanena śreṣṭha- tayā ” kullū0 . abhijāyate satpuruṣobhavati yena karaṇe ghañ . 6 kārttau “yāvat kīrttirhi lokeṣu tāvat puruṣa ucyate ” ityukteḥ kīrttyaiva saphalajanmatvāttasyāstathātvam . abhijanādāgataḥ aṇ . ābhijanaḥ vaṃśasaṃbandhādāgate, tri0 “tāṃ pārvvatītyābhijanena nānnā ” ku0 .