abhiṣyat
See also
abhiṣyant.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 290, col. 1.
abhiṣyat Tatpur. m. f. n. (
-n-ntī-t) Destroying, killing;
e. g. Bhaṭṭik.: abhiṣyantaḥ kapiṃ krodhādabhyaṣiñcannivātmanaḥ. E.
so with abhi, kṛt aff. śatṛ.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 68, col. 2.
Abhi-ṣyat, an, antī, at, destroying, killing.
☞
p. 68, col. 3.
abhiṣyat abhi-ṣyat. See under abi-ṣo.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 71, col. 3.
abhi-ṣyat mfn.
pr. p. fr. abhi-ṣo,
q.v.
☞
p. 71, col. 3.
abhi-ṣyat m. (
an) or (
°abhiṣyantas n.
sg.)
N. of a son of Kuru,
MBh. i, 3740.