2 To be consecrated, to be inaugurated (see abhiṣeka); e. g.
Rāmāy.: tatra tvamabhiṣecyaśca manastvarayatīva mām . śvastvā-
hamabhiṣektāsmi yauvarājye paraṃtapa.
2. m. (-cyaḥ) The same as abhiṣecanīya II. 2.; e. g.
Mādhava's Jaim. nyāyam.: rājasūyakathaṃbhāvānuvṛtteḥ sarvaśeṣa-
tā . kalpyākāṅkṣābhiṣecyasya prakriyā prabalā tataḥ; or ekasyai-
vābhiṣecyasya tadaṅgaṃ nikhilasya vā . rājasūyasyāpakarṣādādyaḥ
prakriyayottaraḥ; or abhiṣecyaprākṛtāṅgasamāptau devanādayaḥ .
madhye vā pūrvavatsarvasamāptau devanādayaḥ; the word being ex-
plained by Mādhava in these instances as synonymous with
the Soma sacrifice ‘aṣibhecanīya’. E. sic with abhi,
kṛtya aff. yat.