abhiśaṃsana
See also
abhiśaṃsanam,
abhiśaṃsanaṃ.
Wilson Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 56.
abhiśaṃsana n. (
-naṃ)
1 Calumny, abuse, calumniating, abusing.
E. abhi reverse, śaṃsa to praise, affix; lyuṭ aff.
Yates Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 43, col. 1.
abhi-śaṃsana (naṃ) 1. n. Calumny.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 270, col. 1.
abhiśaṃsana Tatpur. n. (
-nam) Abusing, blaming, insulting,
uttering an accusation whether founded on truth or not;
e. g. Manu: pañcāśadbrāhmaṇo daṇḍyaḥ kṣatriyasyābhiśaṃsane; or
Vṛhaspati: vipre śatārdhaṃ daṇḍastu kṣatriyasyābhiśaṃsane; or Mit.
on Yājnav.: etacca brāhmaṇasyaiva brāhmaṇenābhiśaṃsane kṛte draṣṭa-
vyam . yadā tu brāhmaṇaḥ kṣatriyāderabhiśaṃsanaṃ karoti &c.; or
(an accusation not founded on truth) Yājnav.: śataṃ strīdū-
ṣaṇe (if the abuse is founded on truth) dadyāddve tu mithyābhi-
śaṃsane; comp. abhiśāpa and the remark s. v. abhiśasta. E.
śaṃs with abhi, kṛt aff. lyuṭ.
Benfey Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 41, col. 1.
abhiśaṃsana abhi-śaṃs + ana, n. Slan-
dering Man. 8, 268.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 67, col. 3.
Abhi-śaṃsana, am, n. accusation; insult.
Cappeller Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 35.
abhiśaṃsana n. defamation, accusation.
Macdonell Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 23, col. 3.
abhiśaṃsana abhi-śaṃsana, n. insult; accusation;
-śaṃsin, a. accusing; -śaṅkā, f. distrust
of (g.); fear of (-°); -śaṅkin, a. distrusting.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 70, col. 2.
abhi-śaṃsana n. accusation
☞
p. 70, col. 2.
insult (with
gen.),
Mn. vlii, 268
☞
p. 70, col. 2.
‘accusation’
ifc. e.g. anṛtābhiśaṃsana [
Gaut.] or
mithyābhiśaṃsana [
Yājñ. ii, 289] a false accusation.
Śabdasāgara Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 46, col. 1.
abhiśaṃsana n. (-naṃ)
1. Calumny, abuse, calumniating, abusing.
E. abhi re-
verse, śaṃsa to praise, lyuṭ aff.
Stchoupak Dictionnaire Sanscrit-Français
☞
p. 67, col. 1.
abhi-śaṃsana- nt. insulte.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 348.
abhiśaṃsana (von
śaṃs mit
abhi) n.
1) Beleidigung, mit dem gen. des obj.: kṣatriyasya M. 8, 268.
— 2) Beschuldigung: mithyābhi° YĀJÑ. 2, 289.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 89, col. 2.
abhiśaṃsana n.
— 1) Beleidigung durch Worte.
— 2) Beschuldigung , in anṛtābhi° und mibhithyābhi°.
Vācaspatyam
☞
p. 302, col. 2.
abhiśaṃsana na0 ābhimukhyena śaṃsanamākrośavacanaṃ vāropyāpa-
vādaśca . samakṣamākośarūpe pāruṣyakathane 1 ayaṃ caura”
ityādinā 2 mithyāpavāde ca “śataṃ brāhmaṇamākruśye” tyupa-
kramya “pañcāśadbrāhmaṇo daṇḍyaḥ kṣatriyasyābhiśaṃsane iti
vākpāruṣye “abhiśaṃsanaprayegāttayostulyārthatvam “svabhā-
ryyāntu yadā krodhādagamyeti naro vadet” yā0 vyākhyāyāṃ
svabhāryyābhiśaṃsanamiti vijñāneśvareṇoktam . 3 ābhi-
mukhyena kathanamātre ca “śataṃ strīdūṣaṇe dadyāt dve tu mithyā-
bhiśaṃsane” iti yājña0 .