abhījya
Yates Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 914, col. 1.
abhī_jya (jyaḥ-jyā-jyaṃ) a. That should
be worshipped. 1. m. A god.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 298, col. 2.
abhījya Tatpur. m. f. n. (
-jyaḥ-jyā-jyam) To be presented
with a sacrifice, to whom an oblation is to be offered (as
a deity); e. g. Jaimini-Sūtra: anijyā vā śeṣasya mukhyadevatā-
nabhījyatvāt (Śabara: …mukhyadevatāmanabhījyāmupadiśyā-
pradhānadevatā vidhīyate… . ataḥ prāptamukhyadevatā abhījyā
atropadiśyante); [in the Jaimini-Sūtra yadabhījyā vā tadviṣayau,
it is more correct to analyze yadabhi ijyā (the oblation) &c.].
E. yaj with abhi, kṛtya aff. kyap.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (1st ed.)
☞
p. 70, col. 2.
abhījya abhījya, as, ā, am (rt.
yaj), to be
sacrificed to, one to whom sacrifice is offered: (
as),
m. a god.
Apte Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 142, col. 3.
abhījya a. [
fr. yaj] To be sacrificed to; one to whom a sacrifice is offered.
— jyaḥ A God.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 67, col. 3.
☞
p. 67, col. 3.
☞
p. 74, col. 3.
abhījya b See abhi-√ yaj.
Apte Enlarged Practical Sanskrit-English Dictionary
☞
vol. 1,
p. 190.
abhījya a. [fr. yaj] To be sacrificed to; one to whom a sacrifice is offered. -jyaḥ A God; nānābhidhābhījyagaṇopapannaḥ Bhāg.2.1.37.