abhīśuḥ ṣuḥ [abhi-aś-un, pṛṣo° ataitvaṃ] 1 A rein, bridle; tena himucyaṃtāmabhīśavaḥ Ś. 1. 2 A ray of light; praphullatāpicchanibhairabhīṣubhiḥ Śi. 1. 22; °mat resplendent, splendid. 3 An arm (abhyaśnute karmāṇi Nir.). 4 A finger.
abhīśuḥ, abhīṣuḥ [abhi -aś -un, pṛṣo˚ ata itvam] 1 A rein, bridle; yairguptānyakutobhayāni bhuvanānyāsanmahābhīśavaḥ Mv.5.23; tena hi mucyantāmabhīśavaḥ Ś.1. -2 A ray of light; praphullatāpicchanibhairabhīṣubhiḥ Śi.1.22; ˚mat resplendent, splendid. cf. abhīśuḥ pragraharaśimanoḥ | Nm. 'abhīśuḥ pragrahe raśmau' iti śāśvataḥ |-3 An arm (abhyaśnute karmāṇi Nir.). -4 A finger.