abaddhamukha
See also
abaddhamukhaḥ.
Wilson Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 51.
abaddhamukha mfn. (
-khaḥ-khā-khaṃ) Foulmouthed, scurrilous.
E. abaddha unbound, and mukha the mouth.
Yates Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 39, col. 2.
abaddha-mukha (khaḥ-khā-khaṃ) a. Scurrilous.
Goldstücker Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 226, col. 1.
abaddhamukha Bahuvr. m. f. n. (
-khaḥ-khā-kham)
1 Foulmouthed,
abusive, scurrilous. (Amarak.: durmukhe mukharābaddhamukhau; Rā-
yam., Bhānud. &c.: durninditaṃ mukhamasya.) 2 Mendacious,
false, untrue (according to Vallabhagaṇi's interpretation of
durmukhe &c. in Hemach.: viruddhabhāṣināmāni trīṇi . labāḍa
iti bhāṣā); it seems doubtful, however whether the latter
comm. is correct and whether it is not preferable to restrict
the sense of the word to the interpretation given by the
commentators of the Amarak. (A meaning ‘talkative’ lent
to this word is devoid of authority.) E. abaddha and mukha.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 59, col. 3.
a-baddha—mukha mfn. foul-mouthed, scurrilous,
L.
Śabdasāgara Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 42, col. 2.
abaddhamukha mfn. (-khaḥ-khā-khaṃ) Foulmouthed, scurrilous.
E. abaddha unbound, and
mukha the mouth.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 323.
abaddhamukha (
abaddha + mukha) adj.
ungebundenes Mundes, geschwätzig, eine böse Zunge habend AK. 3, 1, 36.
H. 351.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 83, col. 1.
*abaddhamukha Adj. ein loses Maul habend.
Vācaspatyam
☞
p. 269, col. 1.
abaddhamukha tri0 na baddhaṃ yathecchavāditayā apratiruddhaṃ mukha-
māsyakriyā yasya striyāṃ vā ṅīp . apriyavādini
“satyaṃ brūyāt priyaṃ brūyāt na brūyāt satyamapriyamiti”
manunā'priyavacanakathanasya niṣedhe'pi tadullaṅghanena apriya-
vākyaprayoktṛtvena tasya tathātvam .