ātmakāmeya
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 135, col. 1.
ātma—kāmeya m.
pl. N. of a people, (
g. rājanyādi,
q.v.)
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 619.
ātmakāmeya (von
ātmakāma) m. N. pr. eines Volksstammes; davon
ā́tmakāmeyaka adj.
von ihnen bewohnt (Gegend) gaṇa
rājanyādi zu
P. 4, 2, 53.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 167, col. 1.
*ātmakāmeya m.
Pl. N.pr. eines Stammes. Davon Adj.
*°ka von ihnen bewohnt.
Vācaspatyam
☞
p. 660, col. 1.
ātmakāmeya tri0 ātmakāmāyā idam ḍhak . ātmakāmāsa-
mbandhini tataḥ svārthe rājanyā0 vuñ . ātmakāmeyakaḥtadarthe .