ātmakāma
Benfey Sanskrit-English Dictionary
☞
p. 74, col. 2.
ātmakāma ātmakāma, i. e. ātman-kam + a, adj., f. mā, Selfish, Rām. 2, 70, 10.
Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary (2nd ed.)
☞
p. 135, col. 1.
ātmá—kāma a (
ātmá-), mf(
ā)n. loving one's self, possessed of self-conceit,
R. ii, 70, 10
☞
p. 135, col. 1.
loving the supreme spirit,
ŚBr. xiv (
BṛĀrUp.)
☞
p. 1319, col. 2.
ātma—kāma b mfn. desirous of emancipation,
Jātakam.
Böhtlingk and Roth Grosses Petersburger Wörterbuch
☞
vol. 1,
p. 619.
ātmakāma (
ātman + kāma) adj. f.
ā 1) sich selbst liebend, Eigenliebe besitzend R. 2, 70, 10.
— 2) den Allgeist liebend ŚAT. BR. 14, 7, 1, 21. 2, 8 = BṚH. ĀR. UP. 4, 3, 21. 4, 6.
Böhtlingk Sanskrit-Wörterbuch in kürzerer Fassung
☞
vol. 1,
p. 167, col. 1.
ātmákāma Adj. (f.
ā)
— 1) Eigenliebe besitzend.
— 2) die Weltseele liebend.
Schmidt Nachträge zum Sanskrit-Wörterbuch
☞
p. 93, col. 2.
ātmakāma nach Erlösung strebend, Jātakam. 18. 19, 28. 21.
Vācaspatyam
☞
p. 660, col. 1.
ātmakāma tri0 ātmānaṃ kāmayate kama—ṇiṅ aṇ upa0
sa0 . viṣayāntarecchānivarttanena 1 ātmamātrābhilāṣuke
2 ātmamātrajñānecchāyukte . “yo'kāmoniṣkāma āptakāma
ātmakāmaḥ na tasya prāṇā utkrāmanti” vṛ0 u0 . “āptāḥ
kāmā yena sa āptakāmaḥ kāmyante kāmāḥ ātmakāma-
tvena yasyātmaiva nātyaḥkāmayitavyo vastvantarabhūtaḥ padārtho-
bhavati . “ātmaivāntarobāhyaḥ kṛtsnaḥ prajñānaghana eka-
rasonorddhvaṃ na tiryyagnādhaḥ” nātmano'nyat kāmayitavyaṃ
vastvantaraṃ yasya “yasya sarvamātmaivābhūt tat kena kaṃ paśyet śṛṇuyā
tvijānīyādvā” sarvātmabhūtaṃ vijānan kiṃ kāmayeta jñāya-
mānohyanyatvena padārthaḥ kāmayitavyo bhavati nacāsāvanyo
brahmavida āptakāmasyāsti” bhā0 . ātmakāmasyaiva yathā-
ptakāmatā tathāptakāmaśabde vakṣyate .